ఇతిశివం ----
=============

నవ్వులనదిగామారిన నయాగరా జలపాతం దగ్గర
ఆరోజు నీవు విరబూయించిన నవ్వులకోసం నడుంపడిపోయేలా
వెదకడం మొదలెట్టాను,ఆజలపాతపు ఝరీ ప్రవాహపు
రణగొణ ధ్వనులమధ్య ఎక్కడో జారిపడి నలిగిపోయివుంటాయి.
ప్రతివుదయాన మనసుకాహ్లాదంకలిగించే నీ స్తోత్రరత్నాల
సుశ్లోక పఠనాలు ఎక్కడమరునపడి  మాయమయాయో తెలుసుకోలేక సతమరమై పోతున్నాను.

కష్టాలనన్నింటినీ నీకు దూరంగా జరపాలని ఎంతగా స్వేదసంద్రాలను వెలార్చానో
ఆ దేవదేవుడికే విదితమై ఉంటాయనిమాత్రం తలపుకొచ్చి తర్జన భర్జన పడుతూంటాను.

ఆనవ్వులూ ఆ ఆనందమయమైన సంతోషపు సాయంత్రాలన్నీ
యేగంగలోకలిసిపోయాయో ఎవరినడిగి తెఉసుకోవాలి?యేఅగ్నికీలకాహుతయి బూడిదగా
మిగిలిపోయాయో తెలుసుకుని ఇప్పుడు యేం ప్రయోజనముందో తెలుసుకోవాలనే నాతపన.
ప్రతిపువ్వు విరబూయడంలోనూ నీపరిమళ సురభిళాలే సాక్షాత్కరిస్తాయి.
ప్రతి పక్షిపాటలోనూ నీవు గొంతుకలిపి సంతోషపడిన ప్రభాతసమయాలే
కన్నులముందునిలిచి కన్నీటి కడలులను కళ్ళెదుట కనిపింపజేస్తాయి.
ప్రతిరాత్రినీ వసంతరాత్రిగామార్చిన నీవు తిమిరంతో చేసిన సమరాలేజ్ఞప్తికొచ్చి
నన్ను మరింతగా నీచేరువకు చేరిపోవాలని తొందరపెడుతున్నాయి.

ఆమల్లెల సౌరభమూ మరపుకురాదు,సంపెగల సునితత్వమూ మరపుకురానీయవు.
మనోపధంలో ఆ స్మృతులే తారకల్లా ప్రకాశిస్తూ నిద్రపట్టని రాత్రులను
నాకు నజరానాగా అందించి అదృశ్యమైపోతుంటాయి.ఇతిశివం

=======================================================