సుమగీతం

---------------------

ఓ విశ్వమా

తోటలో విరబూసిన ఓ సుమాన్ని కోసి

అనురాగం ఉప్పతిల్లగా హృదయానికి హత్తుకున్నాను.

ముల్లు బగాగుచ్చుకుని కలతపెట్టింది.

పగటి వెలుగు క్రమేపీ  పరిసమాప్తమై

చీకటిరాత్రి చేరువౌతున్నప్పుడు

పూలు క్రమేపీ వాడి తలలు వాల్చడం గమనించాను

కానీ గుచ్చుకున్న కంటకం పెదుతున్న

బాధ మాత్రం కలకవేస్తూనే వున్నది.

ఓ అనంత విశ్వమా మరెన్నో సురభిళసుమాలు

నీ చెంతకు ఇకపైనాచేరుతూనే ఉంటాయి

కానీ నావరకు నాకు మాత్రం

పూలుకోసే వేళపూర్తయిందిసుమా

చిమ్మచీకటి సమీపిస్తున్నది

గులాబీ మాత్రం నావద్దలేదుగానీ

ఆముళ్ళు గుచ్చుకున్న బాధమాత్రం

అనవరతం వ్యధపెడుతూనే వున్నది

ఈ కంటకపు బాధ మాత్రం కలకాలం

కలకువేస్తూ కలతపెట్టేలా వున్నది

[రవీందుని తోతమాలిలోని 57 వ గీతానికి సరళానువాదం]

------------------------------------------------------