ఎప్పుడు విషాదం తలెత్తి దండయాత్రను కొన సాగించినా
ఆలోచనలన్నీ మూకుమ్మడిగా ముభావాన్ని ముద్దిడడం మొదలెడతాయి.
భావోద్వేగం గుండెను గట్టిగా అదుముకుని
లుంగలు చుట్టేయడం మొదలెడుతుంది.
కనుకొలకుల్లో కన్నీటిజలపాతాల సం రభం
సమరోత్సాహంతో సర్వంసహా సార్ధకమై ప్రవహిస్తుంది.

అంతటా అనూహ్యమైన గందరగోళమే
ఆత్మానుసంధానమై ఆందోళనాపధాన్ని ఆశ్రయించడం ఆరంభిస్తుంది.
సరిగ్గా ఆసమయంలోనే ఎక్కడినుంచో దూర దూర తీరాల దగ్గరనుండి
ఓ మలయమారుతం మనోహరంగా వీవడo మొదలెడుతుంది.

వ్యధార్తమైన నా మనసుకూ అనిశ్చితమై ఊగిసలాడే హృదయానికీ
ఆచల్లని పిల్లగాలిఓ ఆలింగనంతో   ఆకట్టుకుని
ఆనందానికి నిర్వచనం చెప్పాలని తహతహలాడుతుంది.

ఆకాశంలో మబ్బులు సైతం తామేమీ తక్కువకాదని అరుపులతో మెరుపులతో
అల్లకల్లోలానికి ఆస్కారమివ్వడం  ఆశ్చర్యహేతువై  నిలుస్తుంది.

 తంపటిలాంటి కొలిమిలోంచి తనువును బయట  పడేసే ప్రయత్నం  ప్రారంభమౌతుంది.
అనూహ్యంగా వాతావరణం, వర్షం రాకడ తో చల్లబడడo మొదలౌతుంది.

నేలకు రాలిపడే ప్రతిచినుకులోనూ ఓ సందేశo ఉదాహృతమై వుంటుందనుకుంటా!!
ప్రతిక్షణాన్ని నన్ను ఉత్సాహపరిచే దిశగా ఊపిరులూదుతూ
సమాయత్తం  జేస్తూ సాగిపోవ నుంకిస్తూ  సంతృప్తిపడుతుంది.

జ్ఞాపకాల  సంకెళ్ళనుండి  విముక్తమైన కన్నీ రు ధారాప్రవాహాన్ని
జలపాతాల వేగంతో క్రి0దకు దుమికేలా చేస్తుంది.
అప్పటిదాకా నన్ను ఆందోళనా పధంలో నడిపించి కునారిల్లజేసి
కుదేలయేలా చేసిన వాతావరణమంతా ఆ స్థితికి స్వస్తిపలికి
నన్నుస్వస్థతామార్గంవైపు అడుగులు పడేసేలా ఆశీర్వదించడం ఆరంభిస్తుంది.
============================================================