Monday, August 31, 2015

అసుర సంధ్యవేళ దాటాక
నాప్రియుణ్ణి ఏకాంతంగాకలుసుకునేందుకు
ఒంటరిగా ఎంతో ఉత్సుకతతో బయలుదేరాను.

పక్షుల కిల కిలారవాలేం వినబడడంలేదు.
గాలివీచిన జాడాకనరావడంలేదు.
చెట్లమీద ఆకూల గలగలలూ చెవికి సోకడంలేదు.
బజారుకు రెండువైపులా ఉన్న గృహసముదాయం
సైనికుళ్ళా క్రంఅశిఖణతో సైనికుల్లా నిలుచున్నాయ్.

ప్రక్కనదిలోని నీరుకూడానిద్రవస్థలోమునిగిన
 ఘూర్కా చేతిలో బెత్తంలా స్థాణువుగా మిగిలింది.


నాగుండెచప్పుడు నాకే వేగంగా వినబడుతున్నది.
దాన్నెలా సముదాయించి సద్దుమణిగేలాచేయాలో బోధపడడంలేదు.
నాకాలీందెల సడికూడా నాకు వింతగానే వినబడుతున్నది.

నేను అతని ఇంటి ప్రాగణంలో కూర్చుని
ఆతృతగాతని అడుగులసవ్వడికోసం ఎదురుచూస్తున్నాను.
అతను నెమ్మదిగా అడుగులో అడుగులు వేసుకుంటూ నన్ను సమీపించి
నాకొక ప్రక్కనాత్యంత  సమీపంలోనే చతికిల బడ్డాడు.
నాకన్నులు క్రిదకు వాలిపోయి నిద్రను కౌగలించుకుంటున్నాయి.
తనువంతా కొద్ది కొద్దిగా వణకడం ప్రారంభమయింది.
రాత్రి ఇంకా చిక్కబడడమూ ఆరంభమయింది.
బలంగా వీస్తూ వచ్చిన గాలి దీపాన్ని కొండెక్కించింది.
నా వక్షస్థలం మీద ఎగిరెగిరిపడుతుమ్న్న ముత్యాలహారంకాంతులే

పరిసరాలను దీప శిఖలా వెలుగులు విరజిమ్ముతుంది.
అవెలుగును సైతం ఎలా చిన్నగా తగ్గించాలోకూడ నాకవగతమవడంలేదు.

[టాగూరు-- తోటమాలిలోని ఆంగ్లకవితకు స్వేచ్చానువాదం]

===========================
చదువరీ ఎక్కడున్నావు నీవు?
వంద సంవత్సరాలక్రితమ్నుంచీ
నా కవితలను చదువుతూ వస్తున్న
అవిమల ఖ్యాతినీది.

కనీసం భాగ్యశాలియైన వసంతపు వనమ్నుంచి
ఓ సుమన్నయినా కానుకగా నీకందివ్వలేకపోయిన వాడినినేను.
ఆకాశంలో వెల్లివిరిసిన ఓ స్వర్ణ మయూఖాన్నయినా నీకు
వరుమానంగా అందివ్వలేని అసమ్ర్ధుడనయాను నేను.

ఐతే ఓ చిన్నపనిని చేయగలవేమో ఆలోచించు.

ఈకవితావనంలోంచి వందేళనుండి సువాసనలను గుబాళించిన
ఓ కవితను తీసుకుని పున పున వల్లించు. అది వాడుముఖం  పెట్టినట్లున్నా
   పరవాలేదు.   ఆపురాతనపు గుబాళింపును
ఒక్కసారయినా నీ స్మృపధంలోకి తెచ్చుకునే ప్రయత్నంచెయ్.

హృదయసన్నిధానంలో చదువరుల హృదయంచెంత
నవ నవ లాడినచరిత్రగదా ఆకవితాసుమానిది.
ఇప్పుడు కొంత వాడుముఖంతో వున్నా  ఆకవిత
చదువున్నంతసేపూ ఆనంద వార్ధిలో నిన్ను తేలియాడించగలిగితే చాలు.
నేనూ మందానంద కందళిత హృదయారవిందుడనై మురిసిపోతాను.

[టాగోర్  తోటమాలిలోని కవితకు స్వేచ్చానువాదం]

Sunday, August 30, 2015

ఎదురుతెన్ను
-------------
నేను ఇవ్వాళ పాడదలుచుకున్న పాట
ఇంకా పాడటం మొదలిడనేలేదు.
తీగలు తెగిన ఆ వాద్యాన్నింకా
సరిగా సృతిచేయశ్డమూ కుదరలేదు.

గీతరచనా ఇంకేమీ పూర్తయిన దాఖలాలేదు.
పదాలపోహళిమౌ ఇంకా పూర్తి కావడంలేదు.
గుండే గొంతుకలోమొదలైన ఆరాటం
ఇంకా తగ్గుముఖం పెట్టినట్లుకూడాలేదు.

అతనెలా వుంటాడోకూడానకవగతం కాలేదు.
అత్ని ముఖాన్నెప్పుడూ ఇత పూర్వం
 చూసినట్లుగా గుర్తు కూడాలేదు.
అతన్ని జరూరుగా కలుసుకోవాలన్నాతృతమాతం
అధికంగా నాలో పొంగి సజీవంగాప్రవహిస్తూనే వున్నది.

ఇంటిముందు గూజ్ట్లో సంధ్యా దీపాన్నింకా వెలిగించనూలేదు.
అతన్ని ఈ చీకటిగుయ్యారంలోకి రమ్మని ఎలా సాదరంగా ఆహ్వానించను.

అతన్ని నేను తప్పకకలుసుకోగలనన్న ఘట్టినమ్మకం మాత్రం నాకుంది.
కానీ మా ఆ సమావేశానికి సరయిన ఘడియలు  ఆసన్నమైనట్లుగాలేదు,

[టాగోర్ కవితకు స్వేచ్చానువాదం]

Friday, August 28, 2015


---------

నిన్ను తలచుకున్నప్పుడలా
పొంగిపొరలుతూ ప్రవహించే
దు:ఖ సాగరాలు.
సునామీలను మించినట్లుగా
సుఖాలను ముంచేసిన ప్రవాహలు


నిన్నుపోగొట్టుకున్నరోజునే నేను
కోహినూరు వజ్రాన్ని పోగుట్టున్నంతగా
విలపించి విషణ్ణవదడునై పోయాను.

కోహినూరు పొందగలిగే స్తోమతనీకుందా?
 అని ఎవరు ప్రశ్నించినా
 నా సమాధానంకేవలం
మౌనాన్ని నిర్వచించే ఓ చిరునవ్వు.

ఎవరికైనా ఎలా తెలుస్తుంది ఆవజ్రంతో
నిన్నెందుకు పోల్చవలసి వస్తున్నదో.
అనుభవించిన వాడికేగదా
అనుభూతి సాంద్రత అర్ధమయేది?
===========================
నా చాయాచిత్రం[సెల్ఫీ]

---------------
ఇప్పుడు నాన్న నాకొక గోడమీద వ్రేలాడే చాయాచిత్రం.
అమ్మ ఒక అనునిత్యం కాళ్లకడ్డం వచ్చే ముసలిదై
మూలకు పరిమితమై పోవాల్సిన  చీపురుకట్ట.

మాతృ స్తన్యం రుచితెలియకుండా గొల్లభామ పాలడబ్బాలను తాగుతూ
పెరిగిన అల్లరి చిల్లరగా పెరిగిన  శ్రీకృష్ణావతారాన్ని.
అనురాగాలనూ అనుబంధాలను అప్పుడెప్పుడొ మరాచిపోయి మనుగడ సాగిస్తున్న మృణ్మయరూపాన్ని కలికాలంలోని కాలుష్యాలను ఒంటికంటిచుకుని
ఊరేగుతున్న ఉత్సవ విగ్రహాన్ని.
ఓ వింత రూపసియైన  మనిషిని నేను.
==========================
ఎందుకని ఎందుకెందుకని?
------------------------రావెల.

ఒక్కుదుటన నిద్రమత్తులోంచి అధాటుగా లేచాను.
అంతా ఎందుకో అయోమయమే ఎదుటనిలిచింది.

ఇప్పటిదాకా అజ్ఞానతిమిరమే
నన్ను బందీని చేసి ఆడించింది.
నిన్నటిదాకా నా కళ్ళెదుటనే కనిపించి
కాలాన్ని ముందుకు నడిపించిన ప్రతిభావంతులైన
సాహితీ మూర్తులేమై పోయారు.
వర్ధ మాన కవుల మనో ఫలకాలమీదనుంచి
ఎలా ఒక్కౌదుటన అదృశ్యమై ఆస్చర్యచకితులను గావించారు.?
ఎవరి కవితా సంపుటులలోని మరచిపోలేని మంచి వాక్యాలనెవరూ ఉదాహరించిన దాఖలాలుండాడాం లేదెందుకని?

సమసమాజ స్థితిగతులపై సిమ్హ గర్జనలు చేసి
మనుషులందరినీ మహాప్రస్థానం వైపు నడిపించిన మహాకవి
శ్రీ శ్రీ మరుగునపడిపోతున్నాడెందుకని?

దమన నీతినెదిరించి ముసలి నక్కకు రాజరికంబు దక్కదని
ఘంటాపధంగా విన్నవిస్తూ, తిమిరంతో సమరం జరిపిన ధీశాలిని
ఎవరూ ఇప్పుడు గుర్తు చేసుకోవడంలేదెందుకని?

తన గొడవనే జనాభా గొడవగా చేసి ప్రభంజనం సృష్టించిన
కాళోజీని కాల క్రమేణా కనుమరుగు చేసుకుంటున్నామెందుకని?
ఉన్న స్థాయినుంచి ఉత్తమ స్థాయి కెదగాలని
వర్ధమానకవులెవ్వరూ సుదీర్ఘంగా కృషిచేయడంలేదెందుకని?
============================================
ఇద్దరమ్మాయిలు తమలోతాము
తమకోర్కెల అణచివేతనుగురించి
సవివరంగా చెప్పుకుంటున్నారు.



నాకు  చిరుతరువులను చూసినప్పుడల్లా
గబ గబా వనంలో విహరించాలని
సరదా పుడుతుంది.అది క్రమేపీ
వృద్ధి దిశగా అడుగులేస్తుంది.
అలాగే చిన్ని నీటిపాయను చూసిన
ఏదయినా సముద్రంలోకి దూకి ఈత కొట్టాలన్న తపన.



ఎదురుగా వున్న పర్వతాలను చూడగానే
వాటిని వెన్వెంటనే అధిరోహించి
ఆశిఖరాగ్రంచెంతకు చేరి ఒంటరిగా
తారలతో  సంభాషించాలన్న కుతూహలం .



మాట తొట్రుపడింది.
ఆ ఆమ్మాయిల కోరికల్లానే--

Thursday, August 27, 2015

నీ మాటల నెవరూ చెవులొగ్గి
ఆలకించనప్పుడు ఆశాభంగం చెందకు.

నీ కవితల్ను అంత శ్రద్ధగా ఎవరు వింటారు?

నావైపు తిరిగ్గి ఒక్కసారిచూడు.
చెవులు రిక్కించుకుని మరీ నీ వైపే
 లాలనగా చూస్తున్నాను.



నీ కవితలనన్నింటినీ క్రమంతప్పకుండా వినిపించు.

చక్కని శ్రోతనై శ్రద్ధగా ఆలకిస్తాను.


మధ్య మధ్యలో పానకంలోపుడకలా
అనవసరపు ప్రశ్నలతో వేధించను.నన్ను పూర్తిగా నమ్ము.
నీ కవితల స్వారస్యాన్ని సహృదయంతో స్వీకరిస్తాను.
హృదయానుగతం చేసుకుని ఉత్సాహపడతాను.

========================
పడిగాపులు----- రావెల
===================================

నాలుగు వానచినుకులను గుప్పెట్లోపెట్టుకుని
నాశిశిరహృదయంలో వసంతాభిషేకం చేసుకుని
తరించాలని తహతహ లాడాను.

నాలుగు కుండపోతలను బుంగలోకెత్తుకుని
నాఇంటిచుట్టూ ఆనందంగా
 ప్రదక్షిణ గావించాలని
అనేకానేకమైన కలలుగన్నాను.


వర్షపాతాన్నంతటినీ
చుక్కకూడా పారుబోకుండా
నా కావిడిలోకెత్తుకుని
నాపంటపొలంచుట్టూ
పనిగట్టుకుని మొక్కలకు కొద్దికొద్దిగా
జల్లుకుంటూ నృత్యంచేయాలని
ఎంతగానోఅభిలషించాను.

అందుకే నాచూపులనన్నింటినీ ఆకాశానికే
అతికించి ఆశగా ఆవానతుంపర్లకోసం
అనవరతం ఎదురుచూస్తూ కాలాన్ని ఖర్చుచేసుకుంటున్నాను.
ఇక వరుణదేవుడికరుణకోసమే పడిగాపులుగాస్తున్నాను.

Wednesday, August 26, 2015

 ఇతిశివం ----
=============

నవ్వులనదిగామారిన నయాగరా జలపాతం దగ్గర
ఆరోజు నీవు విరబూయించిన నవ్వులకోసం నడుంపడిపోయేలా
వెదకడం మొదలెట్టాను,ఆజలపాతపు ఝరీ ప్రవాహపు
రణగొణ ధ్వనులమధ్య ఎక్కడో జారిపడి నలిగిపోయివుంటాయి.
ప్రతివుదయాన మనసుకాహ్లాదంకలిగించే నీ స్తోత్రరత్నాల
సుశ్లోక పఠనాలు ఎక్కడమరునపడి  మాయమయాయో తెలుసుకోలేక సతమరమై పోతున్నాను.

కష్టాలనన్నింటినీ నీకు దూరంగా జరపాలని ఎంతగా స్వేదసంద్రాలను వెలార్చానో
ఆ దేవదేవుడికే విదితమై ఉంటాయనిమాత్రం తలపుకొచ్చి తర్జన భర్జన పడుతూంటాను.

ఆనవ్వులూ ఆ ఆనందమయమైన సంతోషపు సాయంత్రాలన్నీ
యేగంగలోకలిసిపోయాయో ఎవరినడిగి తెఉసుకోవాలి?యేఅగ్నికీలకాహుతయి బూడిదగా
మిగిలిపోయాయో తెలుసుకుని ఇప్పుడు యేం ప్రయోజనముందో తెలుసుకోవాలనే నాతపన.
ప్రతిపువ్వు విరబూయడంలోనూ నీపరిమళ సురభిళాలే సాక్షాత్కరిస్తాయి.
ప్రతి పక్షిపాటలోనూ నీవు గొంతుకలిపి సంతోషపడిన ప్రభాతసమయాలే
కన్నులముందునిలిచి కన్నీటి కడలులను కళ్ళెదుట కనిపింపజేస్తాయి.
ప్రతిరాత్రినీ వసంతరాత్రిగామార్చిన నీవు తిమిరంతో చేసిన సమరాలేజ్ఞప్తికొచ్చి
నన్ను మరింతగా నీచేరువకు చేరిపోవాలని తొందరపెడుతున్నాయి.

ఆమల్లెల సౌరభమూ మరపుకురాదు,సంపెగల సునితత్వమూ మరపుకురానీయవు.
మనోపధంలో ఆ స్మృతులే తారకల్లా ప్రకాశిస్తూ నిద్రపట్టని రాత్రులను
నాకు నజరానాగా అందించి అదృశ్యమైపోతుంటాయి.ఇతిశివం
=======================================================
విహంగ గానం
-------------============రావెల పురుషోత్తమ రావు.
పక్షులెలా వేదికమీద భయం లేకుండా
ఎలా పాడగలుగుతున్నాయోతెలుసా?
శ్రోతలు రాలేదన్న దిగులులేదు.
ఆహ్వాన పత్రికలు
 అచ్చొత్తించాలన్న ఆతృత కూడా కనరాదు.
సభామందిరాన్ని శ్రోతలకనుకూలమైన
ప్రదేశంలోపెట్ట వలసిందే నన్న నిబంధన కనిపించదు.


ప్రవేశద్వారం వద్దనే టిక్కెట్లను గబ గబా అమ్ముకోవాలన్న గాబరానూలేదు.
తరుశాఖలనే వేదికలుగా మార్చుకోగల  సత్తా వాటికుంది.

గాలి వీచే ప్రకంపలనే మైకుల్లా మార్చుకోగల
సాంకేతిక సహకారం వాటికి స్న్నిహితంగనే లభ్యమౌతుంది.

లేచివురాకులనే నమిలి అవి గాత్ర శుద్ధిని
చేసుకోగల సౌకర్యమూ సన్నిహితంగానే  వుంది.
గాన కచ్చేరీ ప్రారంభమయాక  వాయు తరంగాలే ప్రసార
మాధ్యమాలుగా పనిచేయించుకోగల పటిష్టమైన సామర్ధ్యం వాటికుంది.


ఒక్కొక్క సారి తమ రెక్కలనే ఒత్తి పట్టుకుని
గళలను సవరించగానే పాటపల్లవై ప్రభవిస్తుంది.
లోపల ఆంతరింగికంగా వాటిలో పొంగిపొరలే చైతన్య స్రవంతులే
చరణాలై ఉద్భవించి ఉప్పొంగి పారుతూ ఉరుకులెట్టడం మొదలెడతాయి.
ఆకులగలగలలే వతికిప్రశంసలనందిచే సహృదయ శ్రోతల కర్తాళ
తోసమ్మిళితమైన  ధ్వనుల హర్షామోదాలు.
కోయిలమ్మలు చెంతజేరి పాడె కోరస్ సహకారాలే
వాటికందే అనూహ్యమైన అభినందనలు.
పైగా  శతాయుస్షులందించే  కరుణారస హృదయ స్పందనల ఆశీర్వచనాలు.

=====================================================
రావెల పురుషోత్తమ రావు.
1651 briar cliff dr
nOLENSVILLE Tn 37135
=======

తాజాకలం
=========రావెల
------------------------------

ప్రతిరోజూఇంటిముందు
భాను కిరణాలకన్నా
ముందుగా ముఖ ద్వారం ముందు
వాలిపడేది రక్తాక్షరాలతో
అచ్చొత్తించబడిన దిన పత్రిక.

మానభంగాల అమంగళ వాద్యాలతో
పలికే మృత్యు మృదంగస్వనాలు.
రజకీయ  రాబందులు వరుసగా
జనాన్ని పీక్కుతినే ప్రణాళికల
అప్రయోజకమైన ప్రకటనల పరంపరలు.

వార్తా స్రవంతులపేరిట అసమర్ధనేతలను
వంది మాగధుల్లా ప్రశంసలతో హోరెత్తించే
చోటా మోటా నాయకుల శుభాకాంక్షల సం రంభాలు.

నగరాల్లో నాలుగు వాన చినుకులు  పడగానే పేక మేడల్లా
 కూలిపడేప్రభుత్వ ప్రతిపాదిత భవనాల  పరంపరలు.
============================================





Tuesday, August 25, 2015

సుమాల్లాసుదీర్ఘమై  సున్నితత్వానికిప్రతీకలైన
ఆమే కళ్ళలో పొంగి జాలువారే ఆకన్నీరేమిటి?

ఇప్పటికీ ఆమె ఒంటరిగానే పడకగదిలో
నిట్టూరుస్తూ ప్రతి నిట్టూర్పులోనూ నిరాశనూ
నీవు నెరవేర్చకుండామిగిల్చిన వాగ్దానాల
వేడికుంపటిలో రగిలిపోతూ రాసిక్యానికి దూరంగా
జీవిత పధంలో ఏకాంతంగా సాగిపోతున్నది తెలుసా?
=====================================
శివోహం---
==========
అవును అతడిమీద ఓ కవిత రాయాలి.
మట్టిపరీమళాన్ని మనకు పరిచయంచేసి
మన మనసులన్నింటికీ సువాసనలద్దిన ఘనుడుడాతడు.

పల్లె తల్లి మూర్చనలన్నింటినీ పసిగట్టిన ప్రయోజకుడు.
పశువుల హృదయాలను సైతం క్షుణ్ణంగా  చదివిన పసి హృదయుడు.
మనోరంజకంగా మనిషినిగూర్చి మహోన్నతంగా చెప్పగలిగినవాడు.

కలంలో కరుణను నింపి కవితలల్లిన కరుణాంతరంగుడు
అవును అతడిమీద ఓ కవిత రాయాలి.
===========================
ఎప్పుడు విషాదం తలెత్తి దండయాత్రను కొన సాగించినా
ఆలోచనలన్నీ మూకుమ్మడిగా ముభావాన్ని ముద్దిడడం మొదలెడతాయి.
భావోద్వేగం గుండెను గట్టిగా అదుముకుని
లుంగలు చుట్టేయడం మొదలెడుతుంది.
కనుకొలకుల్లో కన్నీటిజలపాతాల సం రభం
సమరోత్సాహంతో సర్వంసహా సార్ధకమై ప్రవహిస్తుంది.

అంతటా అనూహ్యమైన గందరగోళమే
ఆత్మానుసంధానమై ఆందోళనాపధాన్ని ఆశ్రయించడం ఆరంభిస్తుంది.
సరిగ్గా ఆసమయంలోనే ఎక్కడినుంచో దూర దూర తీరాల దగ్గరనుండి
ఓ మలయమారుతం మనోహరంగా వీవడo మొదలెడుతుంది.

వ్యధార్తమైన నా మనసుకూ అనిశ్చితమై ఊగిసలాడే హృదయానికీ
ఆచల్లని పిల్లగాలిఓ ఆలింగనంతో   ఆకట్టుకుని
ఆనందానికి నిర్వచనం చెప్పాలని తహతహలాడుతుంది.

ఆకాశంలో మబ్బులు సైతం తామేమీ తక్కువకాదని అరుపులతో మెరుపులతో
అల్లకల్లోలానికి ఆస్కారమివ్వడం  ఆశ్చర్యహేతువై  నిలుస్తుంది.

 తంపటిలాంటి కొలిమిలోంచి తనువును బయట  పడేసే ప్రయత్నం  ప్రారంభమౌతుంది.
అనూహ్యంగా వాతావరణం, వర్షం రాకడ తో చల్లబడడo మొదలౌతుంది.

నేలకు రాలిపడే ప్రతిచినుకులోనూ ఓ సందేశo ఉదాహృతమై వుంటుందనుకుంటా!!
ప్రతిక్షణాన్ని నన్ను ఉత్సాహపరిచే దిశగా ఊపిరులూదుతూ
సమాయత్తం  జేస్తూ సాగిపోవ నుంకిస్తూ  సంతృప్తిపడుతుంది.

జ్ఞాపకాల  సంకెళ్ళనుండి  విముక్తమైన కన్నీ రు ధారాప్రవాహాన్ని
జలపాతాల వేగంతో క్రి0దకు దుమికేలా చేస్తుంది.
అప్పటిదాకా నన్ను ఆందోళనా పధంలో నడిపించి కునారిల్లజేసి
కుదేలయేలా చేసిన వాతావరణమంతా ఆ స్థితికి స్వస్తిపలికి
నన్నుస్వస్థతామార్గంవైపు అడుగులు పడేసేలా ఆశీర్వదించడం ఆరంభిస్తుంది.
============================================================
కిం కర్తవ్యం
-----రావెల పురుషోత్తమరావు

===========================
మనిషి తనంతట తాను
చీకటిలొ కలిసిపొతున్నాడు
వెలుగురేకలకందనంత దూరంగా
వేగంగా జరుగుతూ పోతున్నాడు
ఒక్కోసారి మనిషి
తానే విషాద సంద్రమై ప్రవహిస్తున్నాడు
అగాధాల అట్టడుగు దాకావెళ్లి
అదృశ్య రూపందాలుస్తున్నాడు.

గాలిని స్తంభింపజేస్తానని
గప్పాలు పలుకుతున్నాడు
కడుపులో శివలింగాలున్నాయని
కధలెన్నో అల్లు తున్నాడు

ఎందుకని మనిషి ఇలా
దిగజారి ప్రవర్తిస్తున్నాడు?
సంస్కృతీ సంప్రదాయాలకు
సవాలుగా పరిణమిస్తున్నాడు?

పరులమేలుకోర[లే]ని
పశువులా మారిపోతున్నాడు
ఇతరుల బాగుచూసి ఓర్వలేని
కన్నుకొట్టేటి విషాద మేఘమై
వెలవెల బోతున్నాడు

భ్రమలవికసనంలో
భ్రష్ట హేతువై నిలుస్తున్నాడు
మా నవత్వపు చాయలను మకిలబరచి
మరో దిశగా పయనిస్తున్నాడు
=========================================
శివోహం---
==========
అవును అతడిమీద ఓ కవిత రాయాలి.
మట్టిపరీమళాన్ని మనకు పరిచయంచేసి
మన మనసులన్నింటికీ సువాసనలద్దిన ఘనుడుడాతడు.

పల్లె తల్లి మూర్చనలన్నింటినీ పసిగట్టిన ప్రయోజకుడు.
పశువుల హృదయాలను సైతం క్షుణ్ణంగా  చదివిన పసి హృదయుడు.
మనోరంజకంగా మనిషినిగూర్చి మహోన్నతంగా చెప్పగలిగినవాడు.

కలంలో కరుణను నింపి కవితలల్లిన కరుణాంతరంగుడు
అవును అతడిమీద ఓ కవిత రాయాలి.

Monday, August 24, 2015



భజరే మానస గోపాలం------?
====================
మల్లెపూవులాంటి ఆకాశం మీద
ఈ తుడుపుకు వీలుకాని మరకలేమిటి?
అసురసంధ్య సమీపించకముందే
వర్ణ శోభితం కాలేని  నీ వదనం పైన
రచితమైన ఈచిత్ర విచిత్రమైన
 రంగుల అద్దకాలేమిటి?

ఉదయాన్నే ప్రశాంతంగా ఆఫీసుకెళ్ళినవాడు
సాయత్రం తిరిగొచ్చేసరికి వినిపించే
ఈ ధుమ ధుమల మాటేమిటి?
కారణాలు వెదకడంలోనే కాలం
ఖర్చయిపోతుంటే జమచేయగల
అనుభూతుల ఖజానాలో పడని పద్దుల మాటేమిటి?


సుద్దులు చెప్పడంతోనే సుప్రభాత శ్లోకాలు మొదలవుతుంటే
పొగలు గక్కుతూ సువాసనలు వెదజల్లే పింగాణీ కాఫీ కప్పుకు
ససేమిరా పొసగనటువంటి ఈ బుంగమూతి వంకర టింకరలెందుకు?

పవళింపు సేవగదాని ప్రత్యేకంగా ఎంచుకుని కట్టుకున్న
కాటీడుకోకకు సంవత్సరం పాటే మనవలసిందన్న
 నిబంధనను ఆచరణలో గౌరవించి  మన్నించేఅవకాశమెప్పుడు?



వివర్ణమైన నింగిని చూస్తూ
--------------------------------


అన్నిరంగులనూ అదృశ్యంచేసుకున్న ఆకసంలా
నవ్వునూ నయగారాన్ని పోగుట్టుకుని కునారిల్లుతూ నేను.


ఇంకెంత దూరమోగమ్యం ఒకపట్టాన అవగతమవడంలేదు.
ఒంటరితనం వేసిన సంకెళ్ళు ఎప్పుడు
నన్నువిశౄంఖలుడిని గావిస్తాయో
కాలమే నిర్ణయించాలి.

ప్రతిపదార్ధమూ తాత్పర్యసహితమైన
పద్యంకాదుకదా ఇట్టే అర్ధమై
మదిలోకి చొచ్చుకుపోవడానికి!!
ఇది కట్టుకధలుగాని గాధలతో రచియింపబడ్డ
గాధల బాధాసప్తశతి.


ఈ అపూర్వ సహస్ర శిరచ్చేద చింతామణిలో
ఇంకెన్ని తలలు తెగిపడి వినమ్రమై మిగిలిపోవాలో.
తీర్పు తీరిగ్గా చెప్పగల అధికారం ఒక్క విధిలిఖితమైన
వ్రాతకే సాధ్యమౌతుందని వేరుగా విన్నవించుకోవాలా?

వివర్ణమైన నింగిని తదేకంగా తిలకిస్తూ
ఈ విషణ్ణ వదన మిలా
 శోకతప్తయై శేషజీవితం కొనసాగించవలసిందే తప్ప వేరుగాదు.
===========================================================
కిమ్మిన్నాస్తిగా
=================రావెల
----------------------------
చేతుల్లోంచి జారిపడి
ముక్కలయిపోయిన గాజుసీసాలా
నీతో గడిపిన నాలుగు దశాబ్దాల
మధురస్మృతులూ నిమ్మకు నీరెత్తినట్లు
స్థాణువులై నిలిచిపోయాయి.

వాన పడేటప్పుడు అకాశం చెసే గడబిడలా
గుండెగొంతుకంతా  గరళం త్రాగిన గళంలా
చేదువిషాన్ని నిశ్శేషంగా  భరిస్తూ నిజజీవితాన్ని
ముందుకు నడిపించాలని విశేష కృషి సల్పుతున్నది.

గోడచేర్పులోపించిన వెండికంచంలా
నా వ్యధార్త జీవిత యదార్ధ దృశ్యం
అవసరానికి ఆదుకునే నిన్నే పదే పదే
తలచుకుని కృంగికృశిస్తూన్నది.
 పోస్టుచేయబడని ఉత్తరంలా గడియపడని
తలుపుల మధ్య తలపులు తంపటిలో కాగిపోతూ
కనీటినికూడా శేషజీవితం ఆవిరవుతూంటే
చేసేదేమీలేక చూస్తూ కూర్చుంటున్నది.


అంత సంతోష సంబరాల మధ్య సాగిన సంసారం
ఇంతగా దు ఖనదిలో ఈదవలసి వస్తుందని ముందస్తుగా
వూహించలేకపోయిన గుండె కరగినీరవుతూ కన్నీటి
కడలివైపుకు దిశానిర్దేశo చేసి కిమ్మిన్నాస్తిగా వూరుకుంటున్నది.
====================================

Sunday, August 23, 2015

నారాయణ నారాయణ!!
=========================రావెల.


రోగ నిర్ధారణచెయడానికి
విద్యబ్రంద్మంతా రెండేళ్ళు కష్ట పెట్టారు
రోగి బంధువులచేత చేస్తూనే పరీక్షలకు
రెండుల్క్షలకు పైగా ట్రస్టు పేరిట డబ్బులను మింగేసారు.

రోగమేమిటో చెప్పలేకపోతున్నాం మీ ఇష్టమైన
ఆసుపత్రికి వెళ్లందని తీరిగ్గా నీళ్లునమిలేసారు.
రోగి జేబుల ఖాళీఅయేదాకా నంగనాచిమాటలతో
కాలం గడీపేసారు. విసుగుపుట్టిస్తూ వెధించారు,


రోగి ఇక పరీక్షలకు ఇంక ఖర్చు పెట్టడం నావల్లకాదని
ఆసుపత్రి ప్రహరీగోడ దూకి పారిపోయేలా చేసారు.
అతని మానసిక స్థితి సరిగ్గా లేదని
అదే అతని జబ్బనీ తీర్మానించేసారు.
రోగి బ్రదుకు జీవుడా అని పలాయనం చిత్తగించి బ్రదికిపోయాడు.

వైద్యులకు వౌద్యవిద్యను నేర్పిన శాస్త్రం
నైతికంగా  చచ్చిపోయానని తలదించుకుంది.
ఆసుపత్రి మాత్రం ప్రజాసేవాపతకాన్ని స్వంతం చేసుకుని
ఆధికంగా పరిపుష్టిని చేరుకున్నట్లు పత్రికాప్రకటన ఇచ్చి
మురిసి ముదావహమై మెరిసిపోయింది.

================================

నీ ముఖద్వారంవద్ద
ముభావంతో నిలబడియున్నాను
మందస్మిత హృదయారవిందుడవై
లాలనగా నన్ను కరుణించేందుకు
జాగేల ప్రభూ  వెన్నెల కరిగినీరవకముందే
ప్రభాతాన భక్తులసంఖ్యపెరుగుతూ వచ్చి
నీ ముఖద్వారం రాకపోకలకు క్రిక్కిరిసిపోకముందే
తక్షణమే కరుణాంతరంగుడవై నీ దయార్ద్ర హృదయసౌహార్దతను ప్రకటించే వీలుంది స్వ్మీ వెనువెంటనే భీరుడను నన్ను దరిజేర్చుకునేందుకు ధీరుడవుగదా బిరాన

రా కదలిరా-- నీమ్రోల విన్నపాల సుమమాలను చేతపట్టి
ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నాను జాగేలరా ప్రభూ! రా కదలిరా!!

========================================
దిదృక్ష
-------------
ఔను
మళ్ళీ నువ్వునాకు కావాలి
భొతికమైన కాక్షలను
చల్లార్చుకోడానికో

రసరమ్య గీతాలు పాడుకుంటూ
జలపాతాల ఝరులను వినడానికీ కాదు.
మానసికంగా కృద్ధయౌతున్న నా హృదయాన్ని
కుదేలయి పడిపోకుండా ఓ లాలనాగా తోడుండడానికి.


అడవులను పట్టి  సినిమా నాయికలా నాయకుని వెంట
అర్ధంపర్ధంలేని గాయకుడి స్వరాలాపనకు
గంతులువేస్తూ గెంతడానికి కాదు.

నాగుండె గొంతుకలోంచి ఊడిపడే లలితభావగీతాలకు
నేపధ్యమై నిలువెత్తునా సంతోషాల సామ్రాజ్ఞిగా
సాధికారంగా నన్ను ప్రోత్సహించి మనోరంజితం గావించేందుకు.
నూత్నమర్యాదలవైపు నన్ను మార్గానుయాయిగా రూపు దిద్దుకునేలా
చూసుకునేందుకు--నువ్వు రావాలి దివినుండి భువికి--ఔను తప్పదు.

ఔను నువ్వు కావాలి--

Saturday, August 22, 2015

జగతికి దూరంగా
నిలకడగానేను
నిలకడంటూలేని
కాలఘంటిక
నిరంతరం శ్రమైక
జీవనం సాగిస్తూ
స్వేదాన్ని వెలారుస్తూ.

కరుణాంతరంగ------
-----------------------

అలనాటి యమునాతటిచెంతన
తీరిగ్గా తిష్టవేసి
శ్యామసుందరునిపై రసరమ్య
గీతాల నాలపించిన గోపికలలో
గొప్పవై కుదురుకున్న
నిరపరాధిగా ముద్రపడిన
 రాధమ్మవు నీవేకదా?

గాలిపడగలూ నీటిబుడగలతో
గాలిదుమారంలో చిక్కుకున్న
మొహనవంశీలతవు నువ్వేగదా?

కనులతోనే భావనా ప్రపంచాన్ని
ప్రేక్షకులముందు సాక్షాత్కరింపజేసిన
మహానటి సావిత్రమ్మవు నీవు కాదా?

మావూరి వాగొడ్దున కుదేలై కూలబడి

కుంటలోని నీటిని తాగి కడుపును నింపుకుని
లల్లాయిగీతాలతో జనహృదయాలను
తస్కరించిన తరుణీలలామవు నీవుకావా?

ప్రణయ భావ కవితాఝరిలో
హృదయేశ్వరివై కన్నుల్లో
అనంతాంబరపు నీలినీడలను నింపుకున్న
ఊహాప్రేయసి ఊర్వశివి  నువ్వేకదా

ఆరమణీయపుష్ప వనంలోని మేడలోని
మారుమూల గదితలుపులు తీసి మెల్లగా
కిందివరుసలోని మెట్లను దిగి వచ్చిన కరుణాంతరంగ
పదునయిదేండ్ల ఈడుగల బాలిక రాచపిల్ల పోలికలు గల
కుంతీకుమారివి నువ్వేకదా?
============================================

Friday, August 21, 2015

ఒకహెచ్చరిక
=============
ఇటువైపుగా ముసురుకుంటున్న
దిగులు మేఘాలు ఎవరివి?
ప్రేమ నడుగుదాం
వైఫలయపు తీరును సుదీర్ఘంగా
విచారిస్తుంది.
తప్పు చేసిన వారిని
తప్పకుండా నిలదీస్తుంది?
దండిం చలేకపోయినా  కనీసం ఒకహెచ్చరిక నైనా
విడువ  కుండా జారీచేస్తుంది.
==============================





పగలే వెలుగుతూన్న
పట్టణ మునిసిపల్ దీపంలా
భారతం ఎలాతెలాపోతుంటే
దేశం వెలిగిపోతున్నదని
మాయలాంతరు పట్టుకున్న
అధినాయకత్వం ఆత్మస్తుతి
మొదలెట్టింది.

ఇక పరనిందలపర్వంలో
అటు అధికార పక్షం
ఇటు ఊసుపోని ప్రతిపక్షం
ఒకరైపై ఇంకొకరు వ్యంగ బాణాలు
సంధిచుకోవడం సాధికారంగా ప్రారంభించారు.

స్వచ్చ భారత్ ధర్మమాని
ప్రతినగరం చెత్తకుప్పలా తయారయింది.
ఎవరో వస్తారని ఏదో చేస్తారని
కార్మికలోకం కళ్ళప్పగించి చూస్తున్నది.

సమ్మెలూ ఘెరావులూ సమకాలీన సమాజ
 జీవితపు  సంక్షేమానికి సాక్ష్యమని
నిత్య సంఘర్షణలే నిలువెత్తు నిజరూపాలనీ.
వామ పక్ష పార్టీలు ఊదరగొడుతన్నాయ్.

========================================

Wednesday, August 19, 2015


కాంతలారమేనికాంతులీన
ఇంటనున్నయట్టి ఇరవైన పొడులతొ
మేను శుభ్రపడును మేదినందు.
క్రీములేల కొనుటక్రియలన్ని శూన్యమే
తెలిసి నడుచుకొనుడు తెలివిగాను.

Tuesday, August 18, 2015

కలగాపులగంగా
--------------రావెల

గిజిగాడికోసంవెదుకుతూ ఓ గూడు
పత్తేదారుల నైజాన్ని పుణికి పుచ్చుకుంటూ.
అంతరాంతరాళాల్లో అన్వేషణల పర్వంలో
అస్త్వవ్యస్తమౌతున్న జీవన సమరంలో
ఓ పాంధుడిలా పర్యవేక్షిస్తున్న ప్రవాసంలొ.

ముడతలతో మూలనపడివున్న ముసలమ్మలా
మబ్బులమధ్యన నయగారాలు పోలేకపోతూ
వ్యధచెందుతున్న ఆర్తత్రాయ పరాయణుడిలా
భగవత్సాక్షాత్కారాన్ని కాంక్షించే భక్త శిఖామణిలా
వెదుకులాటలో వేదనాంతరంగాన్ని ఆ విష్కరించుకోవాలన్న
తపనను వ్యక్తీకరిస్తూ  తహతహలాడుతూన్న తనువు.

దారితప్పిన బాటసారి మనస్సు పడుతూన్న బాధల గాధలను
ప్రకటించాలన్న భావనకు సుదూరంగా కనబడుతూన్న దారులను
విశ్లేషణాత్మకంగా వింగడిస్తూ హృదయగతమైన శోధనలు.
 ఒడ్దుకు చేరుకునే మార్గం కోసం వెదుకుతూ
వ్యధార్త హృదయపు యదార్ధ దృశ్యాలను క్రోడీకరించుకుంటూ.
ఆశోపహతులైన అదృష్టహీనులను క్రమపట్టికలో ఉదాహరిస్తూ.
=====================================
ఉంగిడి
----------రావెల
=======================
మావూరికి ఉంగిడొచ్చినట్లున్నది
మనిషికీ మనిషికీ మధ్యన
అంతరాయం పెద్దదైపోతున్నది.
అంతరంగ కధనాలు వినే
ఆస్కారమే శూన్యమై నిలుచున్నది.
ఇంటింటికీ పొరపొచ్చాలు
ప్రవాహాల్లా
పొంగిపొరలుతున్నవి.
గుండెగొంతుకలు విప్పి మాట్లాడే
మనసులే కరువవుతున్నాయి.
అత్మీయతానురాగాల
ఊసులే బరువవుతున్నాయి .
అనుబంధాలు పులకరింపజేసే
పలకరింపులూ సకృత్తుగానే
సమీపాన వినిపిస్తున్నాయ్.
రాజకీయం రంగప్రవేశం చేయకముందు
సంతోషం సామ్రాజ్ఞిగా దర్శనమిచ్చేది
ఇప్పుడు ప్రతి ఇంటిలోనూ దిగుళ్ళ చాపలే
విస్తారంగా పరుచుకుని కళ్ళకు కనబడుతున్నవి.
తాలూ తుప్పరగాళ్ళకే అధికారం
దాసోహమంటున్నది
టాలా టోలీ గాండ్లే
దబాయింపులతో పనులు
చేయించుకోగలుగుతున్నారు.
స్వార్ధం, సంకుచితత్వం
సిం హాసనమెక్కి కులుకుతున్నవి.
నయగారం నయవంచన
న్యాయాన్ని నిలువు దోపిడీకి గురిచేస్తున్నవి.
త్యాగం అన్నపదమే నిఘంటువులోంచి
బహిష్కృతమౌతున్నది.
కళ్ళులేని కబోదిలా న్యాయం
కకావిలకు ప్రాణంపోస్తున్నది.
మావూరికీ ఉంగిడెందుకొచ్చిందో
తెలియక మానవత్వం మరిగిపోతున్నది.
మంచితనం మృగ్యమవకుండా ఆదుకోవాలన్న
సత్యమే నాకవితకు ప్రాణమై ఊపిరులూదుతున్నది.
==============================

Monday, August 17, 2015

రంగులు మార్చుకోగలిన రాజకీయం
జగజ్జేగీయమానం గా వెలిగిపోతూ
సిగ్గూ శరానికి విలువేమిటని?
బహిరంగా ప్రశ్నల వర్షం కురిపిస్తున్నది.

ఎన్నికలలకు ముందు ఇచ్చిన
 వాగ్దానాల ప్రమాణ పత్రాలను
మలమూత్రాలను తుడుచుకుని శుభ్ర పరిచే
కాగితాలకన్నా హీనమేనని
అక్షరాలా ఋజువు పరిచే దిశలో
శ్రమకోరుస్తూ స్వేదం వెలారుస్తున్న
అధికారసిమ్హాసనంపై అధిష్టితమై
తమ జబ్బలు తామే చరుచుకుంటూ
 ఆరంభ శూరత్వాన్నే  ఆత్మ వంచనగా యెంచుకుని
ముందుకు సాగుతున్నామని మురిసి ముక్కలవుతున్న
మోసానికీ, దగాకూ సోదాహరణంగా నిలిచే
రాజకీయ భేతా ళుడి వారసత్వపు సంతతి.

ఎక్కడ అసంతృప్తి తలెత్తినా అక్కడకు క్షణాల్లో
చేరుకుని మతగ్రంధం సాక్షిగా మనసు పొరలను
ఓదార్పు యాత్రలతో ఊరిస్తున్న జగనేక శూరుడు
ఆర్ధికంగా కాకికిగూడా ఎంగిలిచేతిని చూపనుంకించని
జనసేవకుడు.అధినాయకులను ఆకట్టుకుని స్వేచ్చావాయువులను
పీల్చడంలో సంతోషాన్ని వెదుక్కుంటున్న్న పేలవమౌ ప్రజా ప్రతినిధి.

స్వార్జితమైన ఆస్తులు కాపాడుకోవాలని
అవతల నిలిచిన శత్రువుతో కరచాలనం చేసి
తన  పబ్బం గడుపుకుంటూ ప్రజల దృష్టిని
పరిశీలనగా ప్రక్కదారి పట్టించగల
వలపక్షం వైపు వాలుచూపులతో వంచించగల నెపంతో
కాలం గడుపుతున్న    పయోముఖ విషకుంభం  .
వలపక్షానికే నిర్దేశిస్తూన్న నయవంచనలో
నాలుగాకులు ఎక్కువచదివిన మాటల మాంత్రికుడు.

=============================================
అనూదితమైన కరస్పర్శతో----
------------------రావెల

===============
తెగిన గాలిపటంలా నువ్వూ
నిన్ను అల్లుకుని తిరుగుతూన్న నేను.
ఇద్దరం ఇట్టా ఇంటికీ మింటికీ కాకుండా
ఇలా ఇక్కడే ఇబ్బందిగా మిగిలిపోయాం.

పువ్వుల దగ్గర నవ్వులు నేర్చుకున్నామని
ఎంతగా మురిసి విరబూసి పరిమళ భరితమై
ప్రశమిస్తూ పరవశించిపోయామో ఒక్కక్షణం
గుర్తుకు తెచ్చుకో-- ఆపరీమళ సుగంధాల
సువాసనలను మరలా పుణికి పుచ్చుకునే ప్రయత్నంలో
సఫలీకృతమవాలని సంపూర్ణ విశ్వాసంతో ముందుకు సాగుదాం.

ప్రతి ప్రభాతమూ ఒక సుందర స్వప్నమై ప్రభవించాలనీ
అసురసంధ్యవేళ  సమీపించేదాకా ఆనందం
మన హృదయ ప్రాంగణంలో  పరివేష్టితమై అంచులంటా అంటిపెట్టుకుని
నిరంతరం ధునిలా ప్రవహించాలని పవళింపువేళకు
మనం తదేక దృష్టితో ప్రకృతిమాత పరవశమైపోయేలా
మన దైనందిన జీవితాన్ని ధర్మ మార్గానుయత్తులమై
ప్రగాఢ విశ్వాసంతో ప్రకటితమైన లక్ష్యాలను
నిర్దేశించుకుని వాటిసాధనలో ధన్యులమై మిగిలిపోవాలనీ
స్వార్ధరహితంగా పరోపకారార్ధులమై పునీతంకావాలనీ
ఆశా జీవులుగా అర్ధవంతమైన జీవనమార్గాన్ని
అద్వితీయంగా మలచుకుంటూ అడుగుముందుకు వేద్దాం సరేనా నడువు!!!
=======================================================
చచ్చేందుకు తెరచివుంచబడే
 ద్వార బంధాలు మాత్రం అనేకం
బ్రదుకును సాగించడానికి
మిగిలిపోయిన దారులుమాత్రం బహు స్వల్పం.


అందుకనే బ్రదుకు పోరాటంలో
క్షత గాత్రులూ
విగతజీవులు అసంఖ్యాకం.
అజేయులై నిలిచిన వారిని
మాత్రం వేళ్ళపై లెక్కించవొచ్చు.

----------------------------------------

Saturday, August 15, 2015

రంగులు మార్చుకోగలిన రాజకీయం
జగజ్జేగీయమానం గా వెలిగిపోతూ
సిగ్గూ శరానికి విలువేమిటని?
బహిరంగా ప్రశ్నల వర్షం కురిపిస్తున్నది.


ఎన్నికలలకు ముందు ఇచ్చిన
 వాగ్దానాల ప్రమాణ పత్రాలను
మలమూత్రాలను తుడుచుకుని శుభ్ర పరిచే
కాగితాలకన్నా హీనమేనని
అక్షరాలా ఋజువు పరిచే దిశలో
శ్రమకోరుస్తూ స్వేదం వెలారుస్తున్న
అధికారసిమ్హాసనంపై మధిష్టితమై
తమ జబ్బలు తామే చరుచుకుంటూ
 ఆరంభ శూరత్వాన్నే  ఆత్మ వంచనగా యెంచుకుని
ముందుకు సాగుతున్నామని మురిసి ముక్కలవుతున్న
మోసానికీ దగాకూ సోదాహరణంగా నిలిచే
రాజకీయ భేతాలుడి వారసత్వపు సంతతి.

ఎక్కడ అసంతృప్తి తలెత్తినా అక్కడకు క్షణాల్లో
చేరుకుని మతగ్రంధం సాక్షిగా మనసు పొరలను
ఓదార్పు యాత్రలతో ఊరిస్తున్న జగనేక శూరుడు
ఆర్ధికంగా కాకికిగూడా ఎంగిలిచేతిని చూపనుంకించని
జనసేవకుడు.అధినాయకులను ఆకట్టుకుని స్వేచ్చావాయువులను
పీల్చడంలో సంతోషాన్ని వెదుక్కుంటున్న్న పేలవమౌ ప్రజా ప్రతినిధి.

స్వార్జితమైన ఆస్తులు కాపాడుకోవాలని
అవతల నిలిచిన శత్రువుతో కరచాలనం చేసి
తబ పబ్బం గడుపుకుంటూ ప్రజల దృష్టిని
పరిశీలనగా ప్రక్కదారి పట్టించగల
వలపక్షం వైపు వాలుచూపులతో వంచించగల నెపంతో
కాలం గడుపుతున్న ప్తైపఖం
వలపక్షానికే నిర్దేశిస్తూన్న నయవంచనలో
నాలుగాకులు ఎక్కువచదివిన మాటల మాంత్రికుడు.





========================

Friday, August 14, 2015

స్వాదుఫలం-చేదువిషం
------------రావెల

స్వాతంత్రం వచ్చిందని
సంబరపడి ఫలమేమిటి?
ఎవరికోసమొచ్చిందిది
ఎవరినుద్ధరించింది?


శ్రీనివాసుల జాబితాలో
శిఖరారోహణమొదలైంది
పేదవారిజనాభాలో
నైరాశ్యం గూడు కట్టుకుంది.

రాజకీయరణరంగం

ధనికులకో వరమైంది
దేశసంపదనంతా వారలే
దోచుకునే వీలయింది.

ఆడువారి మానానికి
అపసవ్యం తోడయింది.
మంచితనమం, మానవత్వం
వంచనకు బానిసయింది.


వారసత్వపు పాలనమంతా
వంచనాత్మకమై నిలబడింది.
అధోజగత్సహోదరుల త్రోవ
అవమానపు బాట పట్తింది.


స్వాంతత్రపు స్వాదుఫలం
చేదురుచిని తెచ్చుకుంది
స్వేచ్చా వాయువులన్నీ
కలుషితపు రంగుపులుముకున్నవి
.
===============================





Thursday, August 13, 2015

రాసిన కవితలనన్నింటినీ ఒక్కొక్కటిగా చెరుపుకుంటూ తన పబ్బం గడుపుకోవాలని తొందర పడుతున్నాడు ఆ దైవం. ఆలోచనలకు ఆస్కారం లేకుండానే అన్నింటినీ మూకుమ్మడిగా మూగ భాషణలతో మునకలు వేయాలని ఉత్తర్వులను జారీ చేసి మూగనోము నందుకుని మురిసిపోతున్నాడు. సంతోషమూ సంతాపాల నడిమయాన సగం చచ్చి చిక్కి శల్యమై ససేమిరా నిన్ను అనుసరుంచేదుకేదని యముని మహిషం ముందు భీష్మించుకుని లోహపు గంటలు వినబడరాదని శాసించేదిశగా ఘెరావొలూ సమ్మెలూ చేయాలని తీర్మానం సిద్ధమయింది. మేఘావృతమైన ఆకాశం ఉరునులనూ మెరుపులతో అలజడిని కొనసాగించాలని నిర్ణయం, =========================================

Wednesday, August 12, 2015

గుండె గొంతులోకి దూరి ఎగసి పడుతున్న తలపులు మనో ద్వారబంధాలను తోసుకుంటూ ప్రవహిస్తూన్న ఆలోచనా స్రవంతులు. ------ మనిషికీ మనసుకీ మధ్యన తారాడే నిశ్శబ్ద నాదాలు. -------------- జననానికీ నిష్క్రమణానికీ జవాబుగా కారుమబ్బులతో పోరాడే తెలిమబ్బుల వివేచనలు. =====================
వీధి నర్తకి కలల సౌధంలో రాజసం వొలకబోస్తూ. --------------- చౌరస్తాలొ పూలగంపతో వడలిన దేహం. ------------- అసురసంధ్య వేళ అస్తమిస్తున్న సూర్యుడితో తదేకంగా వృద్ధాప్యం -----------------
ముక్తకాలు
========రావెల
-----------------
సన్నగా తమలో తాము
సణుగుకుంటున్న చెట్ల ఆకులు
పేద్దగా శబ్దం చెయ్యకుండా
దగ్గరగా ప్రవహిస్తున్న నీటి చాలు.


యేదో ఒక అలజడితో
 వెనుకడుగు వేస్తున్న
ప్రజాప్రతినిధుల
కర్తవ్యతా మూఢత్వం.


రాసేదానికీ నిజజీవితానికీ
పొంతనలేదేమోననని
అస్తి నాస్తి విచికిత్సా హేతువులో
ఊగిసలాడుతూ సందేహాల
వలయంలో చిక్కుకుని కలలతీరంలో
చేరుకోవాలని తహతహపడే కలాల యువగళం.


అయిన దానికీ కానిదానికీ
అవతలా ఇవతలా మూడుతరాలను
ఎత్తిపొడుస్తున్న వసివాడిన దాంపత్యం.
యెలా వీళ్ళ్ళను సర్దుకునేలా చేయాలో
అర్ధమవక తికమక పడుతున్న వృద్ధాప్యం.
==============================







ఒక విషాదాన్ని అంటిపెట్టుకుని
క్రిందికి వ్రేలాడుతున్న
వివేక చూడామణి
శ్లోకపరంపరలు.


జననానికీ మరణానికీ
మధ్యన ఉద్బోధ
 గీతంలా
భజగొవింద శ్లొకాలు.


కర్తవ్యానికీ
కార్యాచరణకూ మధ్యన
విపినాటవిలా విస్తరించిన
భగవద్గీత కు
భాగగవతోత్తముల
ప్రతిపదార్ధ వ్యాఖ్యానాలు.


మనిషికి మనసులకూ
మధ్యన మరుగున పడి
మసిబారిపోతున్న
మానవతా విలువల అమూల్యా భరణాలు.
------------------------------------------------------

Tuesday, August 4, 2015

ఆసుర సంధ్య ఆరాటపడే వేళ------------------------
వయసు నొసలు పై ముసలిరేఖలు ముద్రితమౌతున్నాయని తెలిసాక మన స్మిత వదనంలో
 ఎన్నెన్నో కలతల కాసారాలు సాక్షాత్కరిస్తాయి 
యవ్వనంలోతృళ్ళింపజెసిన అనుభవాలు
బాల్యంలొని కేరింతలూ నడి వయసులోని నయగారాలు కలిగించిన
 నాజూకుదనాల గిలిగింతలూ యేనీ స్మృతిపధాన నిలిచి ఓదార్చాలని
ప్రయత్నించవు .మీదు మిక్కిలి ఇవన్నీ పరిహసించాలనే ప్రయత్నిస్తూ ఉంటాయి.
ఈదశకు చేరుకోవడం విధిలిఖితమనీ యేజీవికయినా
 ఈ మృదంగ నాదాలను వినక ఆసమయంలో తప్పదనీ అనిపించగా
 సర్దుకుపోయే బాటలో సానుభూతిని సహకరించమని వేడుకుంటూ శేష జీవితాన్ని
 నిరామయంగా నీరవ నిస్తబ్ధంగా గడపడం ఆనవాయితీ గా
 వస్తుండటం గమనించే ఉం టారు  మిత్రులంతా,ఇదంతా అసుర సంధ్య వే ళల
 ఆరాటంగా ఈదశకు చేరుకోవడం విధి అదృష్టానుగత ప్రాణులపై

అది నిర్దాక్షిణ్యంగా కాలక్ర మేనా ఆటాడుకునే వే ళ  భావిస్తాను.
అక్షరం ప్రవహించే వేళ
నాచుట్టూ పరిసరాలు చిమ్మ చీకటిలో
చెమ్మగిల్లుతూ
పరభాషావ్యామోహపరివర్తనంలో
దాసోహమంటూ సాగిలబడుతున్నవి,
అంతటా తళుకుబెళుకుల
తన్మయత్వాలే
మమ్మీ దాడీ అంటూ
చిన్నపిల్లల చిలుకపలుకుల కులుకులు,
 అనురాగ రాహిత్యపుసంబోధనలు
తల్లిదండ్రులను తన్మయత్వపు ప్రవాహాల్లో ముంచేసి
శైశవాన్నతటినీ చికాకులపాల్జేస్తున్నది.
ఉదయాస్తమానాలమధ్య
పిల్లవాండ్ర మాతృభాషా సంబోధనలు
యజమాన్యాలను కలవరపెడుతూ
శిక్షించాలన్న తపన వారిమనసుల్లో
 దినదినాభివృద్ధి చెందుతున్నది.
అభంశుభం తెలియని అమాయక విధ్యార్ధులమెడల్లో
నేనిక  ఇంగ్లీషునే పలుకుతాను
తెలుగస్సలు మట్లాడను అంటూ
 హెచ్చరికల బోర్దులు
వేలాడుతూ వ్యవ స్థను వెక్కిరిస్తూన్నవి.
నా ఉనికి మృగ్యమై పోతుందేమోనన్న భాషామతల్లి
భయకంపితమౌతున్న దృశ్యం
ఇదేంవరస ?ఇదిన్యాయమేనా అంటూ
నిలదీసి గద్దించే  దిశగా కొందరిహృదయాలైనా
ముందడుగు వేయడం నిజంగా గర్వించదగిన అంశం.

అభిమానుల అంతరంగాలను
ఆందొళనాపధంలోకి పడేస్తుందేమోనని
పండితవర్గంవేదనపడుతున్న దాఖలాలు అనేకానేకాలు.
వ్యయమధికమైనా పరభాషాధ్యయనానికి పోటీ పడుతున్న యువత అంతరంగాన్ని అర్ధం చేసుకోలేక
భాషామతల్లి తలపంకించి రోదిస్తున్నది.
గద్గదస్వర వేదనలు
కన్నీటి పర్యంతమై కకావికలౌతున్న
అమ్మ సరస్వతమ్మ
ఆక్రందనల స్వరాల విజృంభణలతో
తెగిపడిపోతున్న ఆమె కచ్చపి వీణా తంత్రులను
సరిచేసుకుంటూ
నినమ్రయై నిలుచున్నది
నాలో యెదో నాకే తెలియని కదలిక
మరుగునపడిపోతున్న మాతృభాషా సంపదనంతా ఒక చోటికి చేర్చాలన్న భావన
నన్ను ఉన్నపళాన జాగృతం చేసి
వెన్వెంటనే నానిద్రమత్తును వొదిలించాయి.
మరుక్షణంలో నాకళ్ళెదుటే
అక్షరాలన్నీ అమృతవాహినులై పరవళ్ళతో
ప్రవహిస్తున్నదృశ్యం
చేదోడువాదోడుగా మనం సహకకరించగలిగితే

ఆమె ఇకపై నిరంతరం
అమందానంద కందళిత హృదయారవిందయై
విరాజిల్లుతుందని నా  ప్రగాఢ విశ్వాసం

****************************************
అంధకారాని వతలి దిశగా--
చీకటి చిత్రమైనది
ఒక్కొక్కప్పుడు
పలుచని దుప్పటిలా
నేలంతా వెలితెలిగా
పరుచుకుపోయి
కొంత వెసులుబాటు
కలిగిస్తుంది
మరి0కో సమయంలో
దళసరి గొగళిలాగా
దట్టంగాపొగ చూరిన రీతిగా 
దారంతటా విస్తరి స్తూపోతుంది
కన్నుపొడుచుకున్నా కానరానంతటి
గాఢాంధకారాన్నిసైతం
తిమిర తతి మరిపిస్తున్నది
వెలుగును చొరనివ్వకుండా
విశాలమైన వేదికను నిర్మిస్తుంది
వెలుతురురేకలను నేలకు
దిగిరా నివ్వకుండా
వేనవేలవిధాలుగా వ్యతిరేకిస్తుంది
ఐనా చీకటిని కౌగలించుకుని
కుబేరులై మురిసిపోతున్నవారిని
ఎందరిని మనం ఇలాతలంపై గమనించలేదు?
అంధకార సామ్రాజ్యానికి వారే
స్వయంప్రకటిత  సామంత రాజుల్లా
వెలిగిపోయేవారెందరిని వీక్షించలేదు?
వాళ్ళందరికీ వెలుగు ద్వారాలగుండా
వెళ్ళాలన్న కోరికలు ససేమిరా ఉండవు.
ధర్మానికి దాసు లై  దాని
దయాదాక్షిణ్యాలకు నోచు కోకపోయినా
 నిత్యజీవన గమనంలో
సన్మార్గగాములై సుఖజీవనం సాగిస్తున్నవారే సంఖ్యలో అత్యల్పం గా గా నైనా నిత్యజీవన గమనంలో స్వయంప్రకాశుల్లా  సాక్షాత్కరిస్తారు
వారిని మన హృదయకోశాల్లో
అంతరాంతరాల్లో నింపుకుందామన్న
ధ్యాస ప్రస్పుటంగా కలిగిన వాణ్ణి
అంధకార సీమల అవతలి ఒడ్డుకు
వడి వడి గా అడుగులువేసుకుంటూ

నడచి పోవ నుంకిస్తున్నాను
అకుంఠిత శ్రమ
గెలుపుగుర్రాల కెందుకో
  గాయాల ప్రస్థానం
అడుగడుగునా
యీ అవరోధాల
ఆటు పోట్ల
కధలూ, గాధా సప్త శతులు?
అపజయం
 అందిపుచ్చుకునేతీరు
గమనించు
ఆఖరు క్షణం దాకా
అలుపెరుగని
 అనంత సంగ్రామమే సాగిస్తుంది
కిందపడిపోయిన ప్రతిసారీ
ద్విగుణీకృతోత్సాహంతో
ఎగసిపడి మళ్లీ పోరాటపటిమతొ
ఆఖరి అవకాశాన్ని కూడా
అందిపుచ్చుకునే వీలుకోసమే
శ్వాసిస్తుంది..
ఎగసిపడే అలల తీరును గమనించు
ఎప్పుడూ  చెలియలికట్టను  దాటాలనుకునే
 ఆలోచనలేవీ
మనసు చెంతకు చేరుకోనివ్వవు
తమపరిధిలో తామే
 గిరిగీసుకున్నట్లు ఎగిరెగిరిపడి
భయోత్పాతాన్ని కలిగిస్తూ ఉంటాయి
విజయబావుటాలను ఎగురవెసే
వీలుకోసం
అనవరతం ఆతృత
మలయమారుత వీవనలో
పిల్లగాలుల తీరును గమనించు
మనసును తక్షణమే ఆహ్లాదపరిచే సందర్భాన్ని
అందిపుచ్చుకునే వీలుకోసమే
 విశేష శ్రమకోరుస్తూ వుంటాయి 
హోరుగాలి ఒక్కోసారి
విజృంభిత ధృతిలో
విలయనర్తనం చేయాలని చూసి
 మనిషికి తత్తరపాటును కలిగిస్తుంది
అయినా సర్దుమణిగే దిశగానే
అకుంఠిత శ్రమజేస్తుంది
అందరినీ ఆహ్లాదపరచాలనే
ఆరాటపడుతుంది