నీకు కష్టంగా అనిపిస్తే చెప్పు
నాపాటను నిరభ్యంతరంగా ముగిస్తాను.
నీ గుండెలోని కదలికలు మారుతున్నట్లనిపిస్తే
నీ ముఖం మీదనుండి నా చూపులను మరలుస్తాను.

నీవు నడకలో తడబడుతున్నట్లు భావిస్తే
నేను నీ మార్గాన్నుంచి ప్రక్కకు తప్పుకుని
నీకు రహదారిని యేర్పరుస్తూ
 మరోత్రోవ చూసుకుంటాను.

నీవు మాలలను అల్లేక్రమంలో
ఏమయినా గందరగోళమనిపిస్తే చెప్పు
నీ పూదోటలోంచి వైదొలగి వెళ్ళిపోతాను.

నిశ్చలంగాపారే జలాలను నేను
కుదుపుతున్నట్లనిపిస్తే
నేను నా నౌకాయానాన్ని విరమించి
తీరానికే పరిమితమై వుండిపోతాను.

[టాగూరు  తోటమాలిలోని 47 వకవితకు నా అనువాదం]
==========================================