హృదయమా!ఇక శాంతించు!!
  మనవీడ్కోలుకూడా మధుర స్మృతిగా మిగలనీ!
అదిమృత్యువులా మారిపోకుండా,
సంపూర్ణమైనట్లుగా సాక్షాత్కరించనీ!!
ప్రణయమ క్రమేపీ ప్రవహించి ఓజ్ఞాపకంగా మిగిలిపో!!
మనసునంటిపెట్టుకున్న బాధలన్నీ
పాటలుగా ప్రవహించనీ!!

ఆకాసం మీద విహారమంతా సమాప్తమైపోనీ!!
రెక్కలు ముడివడి  గూళ్ళదగ్గరకు చేరుకోనీ!
నీఆఖరు స్పర్శంతా నిశీధిపుస్ఫంలా మెత్తగా  తగలనీ!!
చిట్టచివరి సమయమంతా సౌందర్యహేతువుగా మిగలనీ!!

నీవు చెప్పదలుచుకున్న మాటలన్నీ నాచెవులచెంతకు నిశ్శబ్దంగా చేరుకోనీ!!
నేను శిరస్సు వంచి వినమ్రంగా మ్రోకరిల్లుతున్నా!
నీకు మార్గ దర్శనం కావాలన్న తపనతో
కరదీపికను చేతబట్టి ఆశగా నిలుచుని ఎదురుచూస్తున్నా!!
[టాగూర్ తోటమాలిలోని కవితకు స్వేచ్చానువాదం]