నీతో ప్రాధమికంగా పరిచయమేర్పడ్డాక
అహాన్నీ అసూయనూ పోగొట్టుకుని ఆనందించాను.
హృదయ భారం పలచబడిందని పొంగిపోయాను.

నీతోకలిసి అగ్ని సాక్షిగా అడుగులువేసాక
 లక్ష్యాలను  చేరుకోవాలన్న  పట్టుద లను పెంచుకున్నాను.
క్రమేపీ అందరి బంధువుల గుండెల్లో తలలో నాలుకలా
మారావని వింటున్నంతకాలం సగర్వంగా పొంగి ప్రవహించాను.

మన సంగమంలో కలిగిన తొలి ప్రసూనం వాడి నేల రాలినప్పుడు
బ్రదుకు భారమయిపోతున్నదెందుకో తెలియక కృంగి కృశించి పోయాను.

ఆరరువాతి పూలమొక్కలు అందరి అభిమానానికి నోచుకునేలా
నీ సమయాన్ని హెచ్చించి పాదుచేసి పెంచి పోషించి ఇవే నా కృషికి
తార్కాణమని సోదాహరణంగా భూమిపై నిలబెట్టినప్పుడు
జనకుడిగా గర్వపడుతూ నీప్రేఆనురాగాల ధృతికి వరదగా
రూపాన్ని మ్ర్చుకుని గుండె గొంతులో అనుభూతుకలిగించే ఆనందానికి
శిరస్సు వంచి వినమ్రమై విధేయతను పెంచుకున్నాను.

మాయదారి కాలం నిన్ను నాకు దూరంగా విసిరేసి బలవంతగా
పృధీతలంపైనుండి పరాకును కలిగించి తోద్కొని
తీసుకెళుతుందని తెలిసాక శిశిర తరువులా
శీర్ణమై దు ఖదాయిని కాబోతున్న జీవితానికి
ముందుమాట రాయాలని తహతహ లాడాను.
ఇప్పుడు ఈ జీవన కావ్యం ముగింపుకు చేరువవుతుందని తెలిసినా
కర్తవ్యతా మూఢతతో మూగవోయిన మురళినై బ్రదుకునీడుస్తున్నాను.
ప్రతి ప్రకృతి రామణీయకతలోనూ నిన్నే తలుచుకుంటూ
నాలుగు గోడలమధ్యనా నవ్వలేక నడుస్తున్నాను,
నిశ్శబ్దాన్ని నేస్తంగా చేసుకుని కాలాన్ని ణారంగా దొర్లిస్తూ
తృప్తికోసంవెదుకులాటలో జీవనమధురిమలను
చేదువిషం చేసుకుంటున్నాను.
--------------------------------------------------------------------------------------------