నేను లేస్తాను,పడుకుంజ్టాను,మరలా నిద్రకుపక్రమిస్తాను.
మళ్ళీ అతనితోపాటే మేల్కొంటూ దైనందిన జీవితాన్ని ప్రారంభిస్తుంటాను.

ఆమెను నా గదిలోకి మెల్లగా ఆహ్వానిస్తాను.
అందమైన చందమామ నాగవాఖ్సంలోమి నాగదిలోకి
వచ్చినంతగానుభూతిచెందుతూ  సంబరపడిపోతాను .

ఆమె వదన సౌందర్యాన్ని నాముఖంలోకి
అతి సమీపంగా చేర్చుకుని హత్తుకుని
ప్రసరించే విధంగా పాటుపడతాను.
వెన్నెలంతా నాగదిలోకి విస్తరిస్తూ పోతుంది.
అలసి సొలసిపోయిన నాంతరాత్మ
ఆ దివ్య సౌందర్యానుభూతిలో పరవశించి పోతుంది.

నా ప్రార్ధనలన్నింటినీ ఆనాలుగుగోడలమధ్యనే
పరిమితమై పోయేలా జాగ్రత్త వహిస్తాను.
నాకుతెలుసు అతనొస్తే నాహృదయకుహరాల్లో
ఓ ఘంటానాదం ప్రతిధ్వనిస్తుందని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.



నా గమ్యం నన్ను శీఘ్రంగా లక్ష్య సాధన దిశలో నడిపిస్తుందనే నా నమ్మకం.
అతను ప్రసిద్ధిచెందిన నాట్యాచార్యుడు.
నన్ను తనపాటకనుగుణంగా నృత్యంచేయాలని అభిలషించగల ధీశాలి.