ఎందుకునన్నలా చూపుమరల్చకుండా
 ఏకధాటిగా చూస్తూ
సిగ్గుతోమొగ్గనయేలా చేస్తావ్?

ఏదో కాలక్షేపంకోసమే నేనిలా
నీగృహప్రాంగణం బయట తోటకావలగా చెట్టునీడననిలుచుని
నిలుచునుని వున్నాను అంతేసుమా! నన్నపార్ధంచేసుకోకు!


నేను నేతోటలోంచి ఓ చిన్ని గులాబీనికూడా
త్రుంచితీసుకున్న  పాపానపోలేదు.
కనీసం ఓ పండునయినా కోసిన దాఖలాకూడా కనరాదు.
నేనందరు పాదచారుల్లాగానే
ప్రహరీగోడనానుకుని సేదతీరుతున్నానంతే

ఒక్క చిట్టి గులాబీనుగూడా త్రుంచలేదుగదా!!


నిలబడి నిలబడీ నాపాదాలు నొప్పెడుతున్నాయ్
ఇంతలో అనుకోని అతిధిలా చినుకులూ వచ్చిపడుతున్నాయ్!
ప్రక్కనున్న వెదురుపొదల్లోంచి గాలి గబగబా
శబ్దంచేస్తూ హడావుడిగా వచ్చి వెళ్ళిపోతుంది.

ఆకాశంలో మెఘాలుకూడా అటూ ఇటూ పచార్లుచేస్తూ
ఓ సమరం యొక్క దృశ్యాన్ని గుర్తుచేస్తూ సంభ్రమం కలిగిస్తున్నాయ్.

నాపాదాలు అలసి సొలసి నెప్పెడుతున్నాయ్!
నేనెందుకు ఇలా ఆరుబయటనేను నుంచున్నానోతెలీక
నన్ను పూర్తిగా అపార్ధం చేసుకున్నట్లున్నావ్!!

నువ్వెవరికోసమో ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నావని మాత్రం గ్రహించగలిగాను

నీకళ్ళల్లో కనుపిస్తున్న మెరుపులేదానికి రుజువులుగా
నాకు కనబడుతున్నాయ్!

నేనిలా చీకటిలోనిలుచుంటే అపార్ధం పాలవుతానని ఊహించలేకపోయానుసుమా!!

నీవు నన్ను గురించి యేం ఊహించుకున్నావోనాకెరుకలేదు.


నీతోటకవతలగా ప్రహరీగోడనానుకుని నిలుచుని
సేదతీరుతున్నాను అంతే మరొకలా భావించకు!!

నాకిప్పటిదాకా ఆశ్రయమిచ్చిన తరుచ్చాయనక్కడే
వదిలేసి వెళుతున్నాను ! నేను తీరిగ్గా కూర్చున్నచోటునుగూడా ఆపచ్చికబయలుకే వదిలేసి
తిరిగి ఇంటికి వెళుతున్నాను తెలుసుకో!

చీకటి చిక్కబడుతున్నది,త్వరత్వరగా తలుపేసుకో
నేను వచ్చిన దారినే నాఇంటికి వెళ్ళిపోతాను.
ఈరోజు ఇంకా పూర్తయిపోయినట్లే వుంది,గ్రహించు!!

[టాగూరు తోటమాలిలోని 53 వకవితకు నానువాదం]