మౌనాన్నాశ్రయించిన భాషలో
మనం సంభాషించుకుందాం!
బాధపడడం నా చరిత్రలో
యే అధ్యాయంలోనూ నీకు కనబడదుసుమా!

నీతో గడిపిన మధురాతి మధురమైన
క్షణాలనే మనసులో  ముద్రవేసుకుందాం.
మనం కలిసిపాడుకున్న యుగళగీతాన్నే
పదే పదే పాడుకుంటూ పరవశించి పోదాం.

మనo  వనచరులమై సాగుతున్నప్పుడంతా
ప్రక్కనే పారుతున్న సెలయేటి గల గలలనే
అనునిత్యం గుర్తుచేసుకుంటూ
మురిసి ముక్కలమవుదాం.

చెట్లపై విశ్రాంతి తీసుకున్న పక్షుల
కిలకిలారవాలనే ఖిలం గాకుండా
అంతరాతరాళాల్లో నిక్షిప్తం చేసుకుందాం.

నీపిలుపు ఆశిఖరాగ్రం నుంచి వినబడుతున్నా
అత్యంత సమీపంలో నాకు సన్నిహితంగానే
ధ్వనిస్తున్నదని విశ్వాసం నన్ను
విస్తృతమైన భావాలతో
ఉయ్యాలలూపుతూ ఊరిస్తూ   జీవింపజేస్తున్నది.
-----------------------------------------------------