వ్యధాంతరంగం
-------------------రావెల.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
నాలోకి నేనప్పుడప్పుడూ తొంగి చూసుకుంటుంటాను.
అలా చూసినప్పుడొక్కొక్కసారి ఓ శూన్య భాగీరధిలా
నా అంతరంగం నాకు దర్శనమిచ్చినా,  అది సుందరమైన
చిద్విలాసమూర్తిగానే నాకుకనిపించి కంట నీరొకేలా చేస్తుంది.

ఒక్కో సారి అదే అంతరంగం ,భీత హరిణేక్షణగానూ
సాక్షా త్క  రించి నన్ను సకృత్తుగా కళవళపెట్టి
ఆశ్చర్యాంబుధిలో ఆసాంతం మునకలేసేలా చేస్రుంది.

ఇలా ఎన్నోసార్లు నాంతరంగమే ఒక అపరిచిత బ్రహ్మ పదార్ధమై
నన్ను నేనే మరోసారి పరిచయ వాక్యాలతో ఆవిష్కారం
 చేసుకోక తప్పదనే స్థితికి దిగజారుస్తుంది.

ముందుమాటలెప్పుడూ ముఖప్రీతినే కలిగించాలి తప్పదు.
కనకపు సిం హాసనాన్నధిష్టించిన శుభ ఘడియలుకదా
వెనుకటిగుణం అంత తేలికగా మరపుకు రాదుగదా

ఆలోచనారాహిత్యానికి
అసంతృప్తి జ్వాలలో
దహించిపోక తప్పదులా వుంది
క్షమించాలి .

ఆవేశంగా అంతరంగాన్ని
 అనుమానించాననే బాధ
నా చిరకాల వ్యధ గా
పరిణమించి   నన్ను
క్షుబితుడిని గావిస్తుంది.