నన్ను నీలోకి తొంగి చూసినప్పుడలా
ఓ చీకటికోణం బహిస్కృతమౌతుంటుంది.
నీలోకి నన్ను ఆవిష్కరించుకున్నప్పుడలా
ఓ కాంతిపుంజం వెలుగులీనుతున్నట్లుంది.

మనిషికీ మనసుకూ మధ్యన అంతుబట్టకుండా,

అర్ధంకాకుండా మిగిలిపోతున్న
అంతరంగ కధనాలు అనల్పం

మనసుకూ మనసుకూ నడిమయాన
దట్టంగా పెరుగుతూన్న మొగలిపొదలు.
వాటిని చూసీ చూసీ భయం భయంగా జారిపడి
అస్తిత్వాన్నికోల్పోతున్న ఆలోచనా వల్మీకాలు.

హృదయగతంగా యేకాంతా లేని
యేకాంతంలోకూడా
పట్టుకుని వదలనుపొమ్మనే
మల్లె పూల సుగంధాలు.

ఎక్కడో ఏదో తేడా గొట్టింది.
విషణ్ణవదనంలో ఎక్కడో
ఓ స్మృతివనం మొగ్గతొడిగింది.
అటకమీద భద్రంగా
దాచుకున్న జ్ఞాపకాలకు
సజీవమైన స్పందనేదో
సాక్షీ భూతంగా తగిలింది.

ఈ అస్తినాస్తి విచికిత్సలో
అంతరంగం అగ్నిపరీక్షకు
సిద్ధమవుతున్నది
సీతమ్మ వారిని తలచుకుంటూ
మనసు దు:ఖ దఘ్నమైనా
తేలిగ్గా పరిష్కారం దొరకాలని శతవిధాల
ప్రయత్నలోపంలేకుండా శ్రమకోరుస్తున్నది.
=================================