గుడిదగ్గర ఇవ్వాళ పెద్దతిరునాల జరుగుతున్నది.
ఉదయాన్నించీ కురిసిన దబాటు వాన
ఆ ప్రదేశాన్నంతా బురదమయం చేసేసింది.

చిన్న చిన్నగా చీకటి ముసురుకుంటున్నది.

అందరి ముఖాలమీద పరుచుకున్న సుఖం ,సంతోషం
క్రమేపీ విస్తరిస్తూ పోతుంటే ఆ చిన్నపిల్ల ముఖంలో
ఆనందం ఒక్కుదుటున వెల్లువై ప్రవహిస్తున్నది.
చేతిలో తాటాకు బూర అoదించిన కానుక ఇది.


తొడతొక్కిడిగా జనం సంఖ్య పెరిగిపోయి
అందరూ ఒకరినొకరు తోసుకుంటూ ముందుకు సాగిపోతున్నారు.
భుజం భుజం రాసుకుంటూ ఇసుకవేస్తే రాలనంతగా
దట్టంగా ముందుకు సాగిపోతున్నారు.

దారంతా బురదతో తొక్కిడి తొక్కిడిగా తయారయింది.
దగ్గరగా ప్రవహించే నది వేగంగా వచ్చిన వరదతో
వెల్లువెత్తి ఉరకలేస్తూ ఉద్ధృతిని పెంచుకుంటూ పోతున్నది.
ప్రక్కనున్న పొలాలుగూడా నిండా నీటితో మునిగి జలమయమయాయి.

ఇన్ని కష్టాలకన్నా మిన్నగా ఆ బుల్లి కుర్రాడి ముఖంపైన
 దు:ఖం విస్తృతంగా పరుచుకుని భరించనలవిగాకుండా పోతున్నది.

అందంగా అలంకరించబడిన పిల్లంగ్రోవి ఆదుకాణంలో
తనకందుబాటులోలేని ధర చీటీతో వ్రేలాడుతూ వేధిస్తున్నది.


ఆశగా అతను తన కళ్ళను ఆ దుకాణానికే అంటించి అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాడు.

ఈ జనసమ్మర్దమంతటినీ ఆ దృశ్యమొక్కటే బాధామయంగావించి గాయపరుస్తున్నది.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
[టాగూర్ తోటమాలి 76 వ కవితకు నా అనువాదం ]