ఒక జ్ఞాపకనికిరంగులద్దాలని
రాత్రంతా మెలకువగా కూర్చున్నాను.


కలలన్నీ ఖర్చయిపోయాయి
చేతిదగ్గరున్న  రంగులన్నీకూడా
 పూర్తిగా వెచ్చించబడ్డాయి.

కానీ ఆ మధురాతి
మధురమైన జ్ఞాపకం మాత్రం
నిజాయితీగా నిలబడింది.

రంగులద్దుకుని కులికే
రాజకీయంకన్నా
నా జ్ఞాపకమే నన్ను
ఆప్యాయంగా కౌగిలించుకుని
ముద్దాడింది.ఎలాంటి రంగూ
నాబుగ్గనంటుకున్న దాఖాలా లేదు.
సహజసిద్ధమైన గులాబీ రంగుకదా
 తన పెదవులది.కృత్రిమానికి చోటివ్వలేదు.
==============================