తస్మాత్ జాగ్రత్త
===============
చీకట్లోంచి వెలుగులోకి నెమ్మదిగా అడుగులేసే జీవిని చూస్తే
భయమన్న ది కలుగదు బాధన్నది ససేమిరా పడలేం
సహజధోరణిలోనేసర్దుకుపోయే ప్రయత్నం జేస్తాం
 బెరుకనేది పడకుండా చిరాకును ప్రకటించకుండా
వెలుగులోంచి వడి వడి గా వెదుక్కుంటూ
 వచ్చి వచ్చి  మనలనుగూడా ఆ తిమిరకుహరాల్లోకి
లాగాలనుకునే   చెదపురుగును చూసినప్పుడు మాత్రం
ఒక్కసారిగా చిన్న సైజు వణుకు,   ఒళ్ళంతా గగుర్పాటు
ఊహించని పరిణామాలతో ఉబికివచ్చే దఃఖపు దాఖలాలు
అసహ్యాన్ని కలిగిస్తూ అభద్రతాభావాన్ని యేర్పరుస్తుంది.

అంధకారంలోకి తనే జారిపోతూ అప్రదిష్ట పాలవుతున్నాడు
వినయశీలాన్ని అలవరుచుకోలేని విద్యావంతుడై
నికృష్టజీవిగా నిలిచిపోతున్నాడు కలియుగపు మనిషి.
లజ్జాభయంలేని కామాతురుడై మిగిలిపోతున్నాడు
ఉపకారికి అపకారం తలపెట్టే
ఉన్మాదప్రవృత్తిని అలవరుచుకుంటున్నాడు
వృత్తికి కళంకం తెచ్చే వ్యర్ధజీవిగా చరిత్ర హీనుడై నలిగిపోతున్నాడు
అతను ఎంతటి ఘనుడైతేయేం
కళ్ళకు కామం,పొరలుగమ్మినప్పుడు
లేలేతమొగ్గలను తుంచేప్రయత్నంలో మిగిలిపోతున్నాడు
ప్రేమ , ప్రణయం,  పెళ్ళి అంటూ
కసుగాయలను బెదరించేప్రయత్నంలో మునిగిపోతున్నాడు .
అతడు చేసే రాసక్రీ డలకు సాటి యేరాక్షస క్రీడలూ సాటి రావంటే నమ్మండి .
అతడికి కీలెరిగి వాతలంటూ పెట్టకపోతే అచ్చోసిన ఆంబోతులా
 పిచ్చెక్కిన శునకంలా
మనోదౌర్బల్యంతో రెచ్చిపోతాడు సుమా!
తస్మాత్ జాగ్రత్త
==========================

భవదీయం
----------------
గిరులలో
తరులలో
గాలికి సయ్యాటలాడే
వేలపూల గుండెల్లో
కదిలాడే కల్పనవు.
జలాలగలగలలలో
జవ్వనుల మేని పై మెరిసే
తళుకు బెళుకులలో
పచ్చని పైరుల రెపరెపలలో
అనునిత్యం హసించే
అమందానంద కందళిత
సుందర హృదయారవిందవు.

వలపు గీతాల వసంత కాలం
వరుమానంగా అందించిన
అమూల్యమౌ వరానివి.
నవభావా విభావరిలో
ననలెత్తిన కొత్త తరానివి.
============================
[అప్పట్లో విశాఖ నుండి వెలువడిన 'ఈనాడు' దినపత్రికలో
28-10-1976 సంచికలో పతాక శీర్షికలో ప్రచురితమైన కవిత]

ముద్రారాక్షసం
-------------------------------
నువ్వు నాప్రణయినివి
పాతికేళ్ళ నాజీవితాన్ని
ప్రభావితంజేసిన
ప్రేమామృత రసధునివి.
నీవేనాజీవన సర్వస్వమనీ
నీవే నామృదుభావ సంజీవనివనీ
కలలుగని అక్షరాలా ఉప్పొంగిపోయాను .
నీరూపాన్ని పదే పదే నెమరువేస్తూ
మురిసి మెరిసి విహంగంలా విహరించాను.

ఆకులురాలిపోతున్నవేళ
ఆశలు అమాంతంగా కూలిపడిపోతున్నవేళ
మరొకరితో  నీ పాణిగ్రహణ
మహోత్సవం జరుగుతున్న వేళ
భావికాలంలో నాజీవితాన్ని
బాధల గాధగా మిగిల్చిన నీవు
నాప్రళయినివి.
అచ్చుతప్పుల సామ్రస్యాన్ని
ఆనందంగా అనుభవిస్తున్న నాదానివి.
[ఈనాడు[విశాఖ]లో 19-7-1976 నాడు  ప్రచురితం]

జీవన యానం
============
బాల్యమంతా
 కోతికొమ్ముచ్చులాటలతో
బరితెగించి ఆడే
  బచ్చాలాటలతో
తొడతొక్కిడిగా ఆడే
తొక్కుడు బిళ్ళాటలతో
ఒంగుదూకుళ్ళనే
 వొంటిని కష్టపెట్టే,  క్రీడలతో
అమ్మ ఆసరా చుసుకుని
 అన్నీ  అవిఘ్నంగా కొనసాగాయి .

యవ్వనంలోకి అడుగిడగానే
కళాశాలల మీద  నాకళ్ళు పడి
కొత్త పరిచయాల కొంగ్రొత్త రుచులు
ఆరాధనా భావాల అంతరంగాలు
మానసికంగా మధనపడే
మహోదధిలో,  తేలియాడే
ఆవేదనా కెరటాలతో  అస్తవ్యస్తమై
నా ఆలోచనా పరిధులను
 అనూహ్యంగా విస్తరింపజేసాయి

ఉద్యోగపర్వంలోకి రాగానే
ప్రియభామిని అందించిన
నందనవనంలోని
పూలమొక్కలు, సురభిళ పరిమళంగా
విస్తరించి కుటుంబ వృక్షాన్ని
విశిష్టమైన చివురాకుల
 సంతకాలతో నింపాయి .

ఇప్పుడు విరామపర్వంలోకి
 వడి వడిగా అడుగులు వేసే వీలయింది.
పునరాలోచనల పున్నాగపూలు
 గుబాళిస్తున్నాయి
పొగడ్తల పొగడండలు తలను వంచేస్తున్నాయి
మధ్యమధ్యలో
నిరాశానిస్పృహల స్నేహహస్తాలు .
ఒంటరితనపు చీకట్లను
ఒక్కొక్కటిగా ఉన్మీలనంచేసుకుంటూ
భయంగుప్పిట్లోంచి బయటపడే
 మార్గంకోసం వెదుకుతూ
చివరంతా తోడొస్తానన్న
నాతో యేడడుగులు వేసిన మనిషి
 మధ్యేమార్గంలో
దివికేగి నన్ను దిగాలు సంద్రంలోకి
జావిడిచినప్పుడు స్నేహహస్తం సాచి
గుండెకు ఆప్యాయంగా హత్తుకున్న
పుస్తకాల దొంతర్లమధ్య
జీవనయానం సాగించే
అదృష్ట హీనుడినైనాసరే
  ఒంటరితనపు చీకట్లను
ఒక్కొక్కటిగా ఉన్మీలనంచేసుకుంటూ
భయంగుప్పిట్లోంచి బయటపడే
 మార్గంకోసం వెదుకుతూ
తన  ఊపిరినికూడా నేనేనని భావిస్తూ
 జీవనయానం సాగిస్తున్నాను.
----------------

ద్వైదీ భావం
-----------------
బూటకపు ఎంకౌంటర్లలో
బులపాటానికిపోయి ఎరై
నేలమీదకు 
రాలిపడుతున్న ఎర్రమల్లెలు.
--------------------------------
మట్టికడుపున భద్రంగా దాచిన
మందుపాతర్లు పేలి
పేలాలా మాడిపోతున్న ఖాకీలు.

అగణిత సత్య బాష
----------------------
నీ వు వివాహాత్పూర్వం
మనోనిబ్బరంతో మనసు నావిష్కరిస్తూ
రాసిన ప్రేమలేఖలనన్నింటినీ
అగాధమౌ జలనిధిలోకి విసిరేసాను.

ఒక్కొక్క అక్షరం-- ప్రణయ వాతూలహతమై
ఆవేదానాంతరంగంతో విలోమ దిశగా తిరిగొచ్చాయి.

అనునిత్యం చిరునవ్వులు చిందించే నీ అమలినమౌ నేత్రాలు
మధురాతిమధురమైన ఆ స్వప్నాలను వెన్నంటి అనుసరిస్తూ

అన్నీ ఆ సానుభూతి సంద్రంలో మునకేసాయ్.


కానీనీవుగానీ నేనుగానీ
 విచిత్రాన్ని మనమిద్దరం ఎవ్వరూ గమనించినట్లు లేదు
నేనూ అంత తీక్షణంగానూ  దృష్టి సారించలేదు.
కానీ మనమధ్య తనంతట తానే వూపిరులూదిన ప్రణయం
ఈ విపరీత పరిణామాలను గమనిస్తూ
ఊపిరాడక ఉక్కిరిబిక్కిరౌతూ ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల సాయంతో
దిగుళ్ళను దిగమింగుతూ ,ఒంటరితనంతో కృంగి కృశిస్తున్నట్లనిపిస్తోంది.
========================================

ఎదురుచూపు .
-------------------
అందరూ జాలితో నావైపు
చూపు మరల్చకుండా చూస్తున్నారు.

బాధలున్నాయ్
సంతోషాలున్నయ్
సంతాపాలున్నాయ్.
ప్రతిప్రాణీ భరించలేనంత
ప్రశ్నల ములుకులు
ప్రతినిత్యమూ గుచ్చుకుంటూనే వున్నాయ్

ఐనా ఆశలచివుళ్ళు
నన్ను చిరునవ్వుతో హృదయపూర్వకంగా
తమచెంతకు, శీఘ్రమే రావలసిందిగా
ఆహ్వానిస్తూనే వున్నాయ్.

సంధ్యాసమయాల్లో
ఉవ్వెత్తున యెగసిపడే
సందేహాలకు సమాధానాలను
వెదుక్కునే పని
నాకు కల్పించకుండా
అసంకల్పితంగా మెదడు
తగిన సహకారమందిస్తూనే వుంది.

జననమరణాలమధ్య
ఆధ్యాత్మికత అవకాశాల్ని అందిపుచ్చుకుంటూ
తగురీతిలో సమయానుకూలంగా
సందేశాలనందిస్తూనేవుంది.
చిక్కు వచ్చిపడిందల్లా
చిక్కనయిపోతున్న నా భావోద్వేగాన్ని
సరిదిద్ది చక్కనయిన మార్గంలో నడిపించగల
ధీశాలికోసమే నా ఎదురుచూపు .

ఉద్దీపన
-----------
నదీనదాలూ కొలనులూ
అలానే చలనమంటూ లేకుండా
స్థాణువుగా నిలిచిపోతే
ప్రవాహానికి ఆ పేరెందుకొస్తుంది?

జలాశయాలకు ఆ జీవకళెలా నిలుస్తుంది ?
వాటి మనుగడ ధన్యమయే
వీలెక్కడకలుగుతుంది?
ప్రదేశాన్ని బట్టే ప్రవృత్తీ మారిపోతుంది
ఉనికి ననుసరించే ఉత్కృష్టత
ఉద్దీపనమై వెలుగొందుతుంది

ఎడారిలో నీటిచలమను చూడండి
తడారిపోయిన గొంతు కలలకు
అమృతవాహినిగా గోచరిస్తుంది
ఆశావహులకు ఆనందమే
జీవనదన్నట్లు భాషిస్తుంది

నిరాశానిస్పృహ లావరించిన జీవులకు
నిమ్నోన్నతాలను కుదిపేసి
చైతన్య స్రవంతియై దర్శనమిస్తుంది
జవజీవాలను ప్రసాదించి
జాతికి గర్వకారణమై నిలుస్తుంది.
ఉనికిననుసరించే ఉత్కృష్టత
ఉద్దీపనమై వెలుగొందుతుంది
ప్రదేశాన్ని బట్టే ప్రవృత్తీ మారిపోతుంది .

\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

కిం కర్తవ్యం

మనిషి తనంతట తాను
చీకటిలొ కలిసిపొతున్నాడు
వెలుగురేకలకందనంత దూరంగా
వేగంగా జరుగుతూ పోతున్నాడు
ఒక్కోసారి మనిషి
తానే విషాద సంద్రమై ప్రవహిస్తున్నాడు
అగాధాల అట్టడుగు దాకావెళ్లి
అదృశ్య రూపందాలుస్తున్నాడు.

గాలిని స్తంభింపజేస్తానని
గప్పాలు పలుకుతున్నాడు
కడుపులో శివలింగాలున్నాయని
కధలెన్నో అల్లు తున్నాడు

ఎందుకని మనిషి ఇలా
దిగజారి ప్రవర్తిస్తున్నాడు?
సంస్కృతీ సంప్రదాయాలకు
సవాలుగా పరిణమిస్తున్నాడు?

పరులమేలుకోర[లే]ని
పశువులా మారిపోతున్నాడు
ఇతరుల బాగుచూసి ఓర్వలేని
కన్నుకొట్టేటి విషాద మేఘమై
వెలవెల బోతున్నాడు

భ్రమలవికసనంలో
భ్రష్టహేతువై నిలుస్తున్నాడు
మానవత్వపు చాయలనుమకిలబరచి
మరో దిశగా పయనిస్తున్నాడు

సర్వ శ్రేష్ఠ
----------------------
ఆమెవేళ్ళు అతిసున్నితంగా
అత్యంత సుకుమారంగా
నాట్యం చేయడం మొదలెట్టాయి.
మంచానికి నులకనల్లడానికి
ఎంత ఓర్పూ,నేర్పూ కావాలో
అప్పుడర్ధమయిందతనికి
ఎంత కష్టతరమైన విద్యో అవగతమయింది.

అక్కడక్కడా పుల్లను గుచ్చుతూ
దానిచుట్టు నులక వుండను తిప్పుతూ
దగ్గర దగరగా నులకనల్లుకుంటూ

అవసరానికనుగుణంగా పుల్ల స్థానాన్ని
మార్చుకుంటూ అల్లుకుంటూ పోవడం కష్టమేమరి,


అందుకేనేమో ఆమె సంసారాన్ని
అతి చాకచక్యంగా నడిపించుకుంటూ
అగ్ర శ్రేణికోవలో కి ఎగబ్రాకగలిగింది.
అక్కడక్కడా అనుకోకుండా తలెత్తే
 అపస్వరాల నధిగమిస్తూ
జీవన పధాన్ని సుగంగా సునాయాసంగా
అషిగమిస్తూ అందరి ప్రశంశలనందుకుంటున్నది.

మనసులోనే చిక్కుముడులను విప్పుకుంటూ
పెదాలపై సహజంగా అలంకృతమయే
చిరునవ్వును చెదరనీయకుండా కాపాడుకుంటూ
ఆమె సంసారంలోని ఉరుకులు పరుగుల జీవితాన్ని
అలవోకగా అందిపుచ్చుకుని జీవన యానం
సుఖప్రదంగా శుభంకరంగా సాగిస్తున్నది.

అనంత సంగ్రామo
----------------------------------
గెలుపుగుర్రాల కెందుకో
ఈ గాయాల ప్రస్థానం
అడుగడుగునా
యీ అవరోధాల
ఆటు పోట్ల
కధలూ, గాధా సప్త శతులు?

అపజయం
అందిపుచ్చుకునేతీరు
గమనించు
ఆఖరు క్షణం దాకా
అలుపెరుగని
అనంత సంగ్రామమే సాగిస్తుంది
కిందపడిపోయిన ప్రతిసారీ
ద్విగుణీకృతోత్సాహంతో
ఎగసిపడి మళ్లీ పోరాటపటిమతొ
ఆఖరి అవకాశాన్నికుడా
అందిపుచ్చుకునే వీలుకోసమే
శ్వాసిస్తుంది.

ఎగసిపడే అలల తీరును గమనించు
ఎప్పుడూ చెలియలికట్టను దాటాలనుకునే
ఆలోచనలేవీ
మనసు చెంతకు చేరుకోనివ్వవు
తమపరిధిలో తామే
గిరిగీసుకున్నట్లు ఎగిరెగిరిపడి
భయోత్పాతాన్ని కలిగిస్తూ ఉంటాయి
విజయబావుటాలను ఎగురవెసే వీలుకోసం
ఆరాటపడుతుంటాయి.

మలయమారుత వీవనలో
పిల్లగాలుల తీరును గమనించు
మనసును తక్షణమే

 ఆహ్లాదపరిచే సందర్భాన్ని
అందిపుచ్చుకునే వీలుకోసమే
విశేష శ్రమకోరుస్తూ వుంటాయి

హోరుగాలి ఒక్కోసారి
విజృంభిత ధృతిలో
విలయనర్తనం చేయాలని చూసి
మనిషికి తత్తరపాటును కలిగిస్తుంది
అయినా సర్దుమణిగే దిశగానే
అకుంఠిత శ్రమజేస్తుంది
అందరినీ ఆహ్లాదపరచాలనే
ఆరాటపడుతుంది

చివరకు మిగిలింది
--------------------రావెల
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
మూలాలను పుటుక్కున తెంచుకుని
బంధాలను బాధగా వదిలేసుకుని
నేల మీదకు రాలిపడే శీర్ణపత్రాల్లా
విడివడుతున్న జ్ఞాపకాల దొంతర్లనుచూసి
మేధాక్షేత్రం బావురుమంటున్నది,
విలువల వలువను క్రమేపీ ఊడబెరుకుతున్నది
యూత్ఫుల్ యెంటర్తైన్మెంట్  పేరిట వెండితెర వెల వెలబోతూ
మానవత్వానికి మత చాందసం సమిధలనుపేరుస్తున్నది.
ఉగ్రవాదం పేట్రేగిపోతున్నతీరు
ప్రజావళిని  కలవరపెడుతూ కన్నీటిసంద్రాలను సృష్టిస్తున్నది.
ఒకప్పుడు అడవులు నిత్య సౌందర్యలలామల్లా మెరిసిపోయేవి.
ఇప్పుడు ఎర్రచందనం దుంగల దొంగల చేతుల్లో హతమౌతూ
రక్తతర్పణానికి నమూనాలను తయారుచేస్తున్నది.
పశుపక్ష్యాదులుసైతం భయకంపితమై పరుగులు పెడుతున్నవి.

మనిషి గుండెచప్పుళ్ళు తూటా శబ్దాలతో లయతప్పిపోతున్నది.
సాగుతున్న హింసరచనకి ముక్తాయిపు మాత్రం తెలియక మానవత్వం
ఒంటరితనంతో ఘూర్ణిల్లుతున్నది.
కలికాలం కవికులంవైపు దీక్షగాఎదురుచూస్తున్నది
మానవాళి మనసు   మారే సమయం ఆసన్నమౌతుందేమోనన్న ఆశతో.
============================================================

రంగేళీ
-------
ఒక దిశగా అనూహ్యమైన త్రుళ్ళింత
ఆశల అస్వాన్నధిరోహించి
నీలాకాశం వైపు
నిర్మలమైన మనసు దౌడుతీస్తూ.
మరో దశలో ఒక చక్కని పులరింత.
సుమసౌరభం ఒక్కుదుటున
 నానాసికాపుటాలను తాకిన బావన.
నామనసునాకట్టుకున్న మగువ
నయగారాలుపోతూ నన్ను కౌగిలించిన సమయం.

కన్నీరొకకంట ధారాపాతంగా
నేలనొదిలి నింగివైపు ప్రయాణం సిద్ధమైందన్న దిగులుతో
ఆనందాశ్రువులు మరోకంట బిందు సమాశ్రితంగా
చీకటివెలుగులజీవితం కళ్ళకు కట్టినట్లుగా ఆవిష్కృతమౌతున్న వేళ

వెలుగు వేగ ధృతిలో వెళ్ళి
చీకటిగది తలుపులు తట్టింది.
చీకటి తనమూలాలను పసిగట్టిన వెలుగు కిరణాలను
తిట్లతో ధూషిస్తూ--ఒకడుగు వెనుకకు వేసింది.

కృషి రాగం
------------
అప్పుల్లో పుట్టి
అప్పుల్లోఅణగారే
ఆక్రందన
వ్యవసాయం.
-----
దున్నేవాడిభూమిలో
ప్రపంచీకరణ
తిష్టవేసి కూర్చుంటే
మట్టి నడిచే
 మహాప్రస్థానం
సరిగ్గా మశానం వైపు.
---------
బోరెండిన చోట
గుండె పగిలి రైతన్న
చేలోనే శవమై
తేలిపోయాడు.
-----------
గిట్టుబాటుకాని
ధరలతో
దిగుబడినిచ్చే
వ్యవసాయం
దిగాలుకు
సంపూర్ణ  ప్రతిరూపం.

--------------
కలలు ఆకాశంలో
ఆఅశలు అగాధాల్లో
నిజరూపాలు
బేజారు బజారుల్లో
----------------
పల్లెకు
పచ్చనిన
 అమూల్యా భరనం

పరువుదక్కించె  పంటల
హరిత శోభల
సమాహారం..
--------------
ఊరిమొదట్లో
జల కలతో తటాకం
పల్లెతల్లికి
స్వాగతసత్కారాల

-----
ఇంటిట్లో
మల్లెపొద
ఇంటిల్లి పాదికీ
సురభిళపరిమళ
సౌందర్య ప్రవాహం.
---------------

గాబు దగ్గర
 గన్నేరుపూవు,మందారం
పల్లెలోని  కన్నెపిల్లా
జడలకు
సొగసైన అలంకారం
---------------
బయటపాకలో
మూగజీవాలు
పాడీపంటలకు
శుభస్య శ్రీకారాలు.
-------------------------
ఊరంతా
కలిసికట్టుగావుంటే
సమస్యల సమాహారం
ఆమడల దూరం.
-----------------------

చేదుపొర
------------అర్ధరాత్రయినా అపరాత్రయినా
అత్యవసరంగా తలుపు తట్టి
చేతుల్లో ఒ కాగితం పెట్టి
టెలిగ్రామంటూ భయపెట్టే కాలం
చెల్లిపోయే అశుభసమయం ఆసన్నమైంది.
------సీరియస్ వేంటనే కదలిరండంటూ
త్వరపెట్టే సమాచార స్రవంతికి
అడ్దు కట్ట పడిపోయింది.
అంతేమరి అందరం ఆధునికతను అంటి పెట్టుకోవాలని
తహతహ పడుతుంటే నాఉనికే ప్రశ్నార్ధకమయిందని
తంతి శోకరువు పెట్టడం మొదలెట్టి చాలా కాలమయింది.
ఉత్తరాల వూసుల్లాగా యస్టీడీ బూతుల అదృశ్య ప్రస్థానంలా
ఒక్కో సుమధుర జ్ఞాపకం కనుమరుగయే ప్రక్రియ ప్రారంభమయింది.
ఒక్కో మధుర స్మృతీ అగాధాల అంచుల్లోకి కాలం పుటల్లోని
అట్టడుగు పొరల్లోకి జారుకోవడం ఖాయమయి పోయింది .
మహాప్రస్థానం మొదలయింది తంతి ప్రక్రియకు
అంత్యక్రియల కార్యక్రమం ప్రారంభమయింది
అందారూ విచ్చేయండి ఆఖరి శ్వాస విడిచేసే తంతి కి
చిట్ట చివరి చూపును మనకందించే అవకాశం ప్రసాదిద్దాం రండి
అందరూ మూకుమ్మడిగా విచ్చేసి మన శోకసందేశం హృదయతాపం
ప్రత్యక్షంగా తెలియజేద్దాం తరలిరండి .తరించండి 

===========================

రంగులవల
*********************

ఊసరవెల్లులు తిరుగుతున్నాయ్
ఉన్మత్త పిశాచాల్లా
జంతు లోకానికే పరిమితంకాకుండా
వింతగా మానవసమజంలోకీ చొచ్చుకొస్తున్నాయ్
తక్కువ సంఖ్యలో లభిమే వసువుల్లోనే
ఎక్కువసంఖ్యలో ఎదుగుతూవస్తున్నాయ్
పూటపూటకూ ధరలను ఆకాశానికెత్తేసీసంఖ్యాకంగా
పాపాన్ని మూఒటగట్టుకుంటున్నాయ్

ప్రజాస్వామ్యానికి ప్రాణప్రదమైన
పార్టీల్లోనూ ప్రత్యక్షమౌతున్నాయ్
రోజుకొ పార్టీ ని ఫిరాయిస్తూ
తాజాగా వెలుగొందుతున్నాయ్

సాహితీసీమల్లోనూఇవి
స్వేచ్చగాతిరుగాడుతున్నాయి
సిద్ధాంతాలరాద్ధాంతాలతో
అస్తిత్వాన్నికోల్పోయి
ద్వేషవైషమ్యాలతో చివురులుతొడిగి
చిరంజీవులౌతున్నాయ్ .
జంతుప్రపంచంలోనూ,
వింతమానవహృదయాల్లోనూ

ఊసరవెల్లులు విహరిస్తున్నాయ్
ఉన్మత్త పిశాచాల్లా
-------------------------------------------

ప్రళయగీతం
--------------
అనకు నువ్వు ప్రేమించానని
ఆశబ్దం మరుగున పడిపోయింది
చెప్పకు నువ్వు నా ప్రణయ పాదోధివని
ఆ మహాసంద్రం ఎప్పుడో ఇంకిపోయింది.

పువ్వు చూడు నవ్వుతూ తాను
ప్రేమించాననిమురిసిపోతుంది
తుమ్మెద తన ఝంకార రవంతో
జగతికంతటికీ ఢంకా
 బజాయించి తన ప్రేమను ప్రకటిస్తుంది.

నీలా యిన్నాళ్ళూ ఈవిషయాన్నిలా నాంచదు
నెలవంక కనబడగానే తనమృదువైన
భావనలను  ఇట్టే వెల్లడిస్తుంది.
ప్రభాతం వేళకళ్లా ప్రత్యుత్తరంతో
కలయికకు సిద్ధమవుతూ తహతహలాడుతుంది.
నువ్విప్పుడు నా దృష్టిలో  ,.అప్రాప్త మనోహరివి.
అసలు సిసలుప్రణయానికిపనికిరాని పువ్వువు.
--------------------------------------

అదే భాగ్యము--
-----------------

హరితవనంలో రరువులచాటున నక్కి
తొంగిచూస్తున్న చందమామ అందం
నిన్ను సౌందర్య రాశిగా తీర్చి దిద్దడం పూర్తయింది.
అమీ వేగంగా జలజల పారే సెలయేతిగలగలలా ఆనందం
అంచుల వెంటనంటి
ప్రవహించే నదీమతల్లి వెదజల్లేతుంపర్లతో
కేరితలుకొడుతూ నువ్వు గాఢంగా నన్ను హత్తుకున్న
మధుర క్షణం నా స్మృతిపధంలో అమృతఝరులనింకా ఊరిస్తునే వుంది.

ఎదురింటి పూరిపాకలో చిన్నపాటి చిల్లునేర్పరచుకుని
ధారాపాతంగా కురిసే వానజల్లుకు నీటిమడుగై భయపెడుతున్నప్పుడు
అసంకల్పితంగా నువ్వు నా అధరాలను చుంబించిన శుభధడియలింకా నా మనో పధంలో తీయ తీయగా
రుచులనూర్ర్స్తూనే వున్నది.

తనువును కజ గజా వణికించే చలిగాలికి ఒగుడాకులా నేను
వణుకుతూ వుంటే
అగ్నిశిఖలా ఎదురొడ్ది నిలిచి నాలో శృంగారపు రసోద్దీపనం కలిగించే నీ నిబ్బరం నన్ను నిశ్చేష్టుడిని చేస్తూ వుంటుంది.

ఎవరిని ఎవరం విడిచి మనలేమని క్షుణ్ణగా అర్ధమై పోయింది.
ప్రేమ మనలను భాగ్యవంతులుగా చేసి మురిపిస్తుంటే
భువికి నాకొసమే యేతెంచిన దివ్య భామినివి నీవనీ
పులకింపజేసే మధుర భావన నన్ను విస్మయింపజేయడం వింతేమీకాదుగా!!--

తరుచ్చాయ
----------

తలతెగిపడ్దతరువుల్లోంచి
తన్నుకొచ్చిన చివురులనడిగితే
ఆస్పర్శ ఎంత మృదువైనదో
ఇట్టే అవగతమయేలా వివరిస్తాయి.

యేపదాలకూ అందనంతగా
అది నా ఎదలోతులను తాకి
తన్మయత్వంతో పరవశయై నిలిచింది.

అదీ ప్రాణుల విజయమంటే
అదేగదా మృత్యు ముఖానికి
పరాజయమన్నపదానికినిఘంట్వర్ధం.

ఎప్పుడూ కప్పలా ప్రపంచాన్ని కప్పెడుతూ
అదేగొప్పతనమని భావిస్తే
అది దిద్దుబాటుకునోచుకోనిపొరపాటై
చరిత్రపుటల్లో చిరస్థాయిగా కళంకమై  నిలుస్తుంది.
అదే ఎదుగుదలనుసర్వం సహా నిరోధించే
ఎడబాటుగా పరిణమించి అల్పజీవులను భయ విహ్వలులను గావిస్తుంది.

ప్రవాహ శీలమైన కదలిక
ప్రత్యణువులోనూ ప్రశమించగలగాలి.

జవాబులకోసంప్రశ్నించే ధోరణి
పసితనాన్ని ప్రధమగా మసిబూసుకోకుండా
కాపాడగలగాలి.
జీవనయానంలో వెదుకులాటకు దూరంగాచేసి
వృద్ధాప్యాన్ని సముదాయించగలగాలి.

అప్పుడే జీవితగమనానికి ఓ తోడూ ,నీడా సంప్రాప్తించడానికి వీలు కలిగి
చిరంతనంగా శోభిల్లుతుంది సప్తస్వర ధునిగా.
==============================================



---

నిశ్శబ్దరవం
------------

నిశ్సబ్దరవం
తరంగాలపైతేలియాడుతూ,
మహాసంద్రం అట్టడుగునుంచి
నాదరికొచ్చి పలుకరించింది
మనోజ్ఞంగా నాదమధురంగా
ఓ కెరటం కడలి అంచులోనుంచి తొంగి చూస్తూ.

నిశ్సబ్దరవం
యవ్వనోద్రేకాలకు
నా హృదంతరాళాలను అనునిత్యం స్పృశించి
ఎదను లయబద్ధంగా నాట్యంజేయిస్తూ
మహనందాన్ని మృదువుగా నాకు పరిచయంజేస్తూ.

నిశ్సబ్దరవం
గుండె గొంతుకలోంచి
అందాన్నీ ఆనందాన్నీ
కలబోసిన కమనీయ గళంతో
స్వరాభిషేకానికి సమాయత్తమౌతూ.
=================================

పరిణామక్రమం
-------------------------
చేలు చెరువులై ప్రభవించిన వేళ
చేపలు వికసిత వదనంతో
తమతమ నేత్రాలను నిండారా విప్పార్చుకుని
ముసి ముసిగా నవ్వులు ముఖంపై పులుముకుని
ఆనందంతో తమకూ విదేశీయానం తప్పదని
ఎగుమతి దిశగా ఎదుగుదామని
ఎకసక్కేలతో కాలం గడుపుతున్న సమయాన
చెరువులో కొంతభాగాన్ని అడ్దుకట్టతో విభజించి.
బలహీన వర్గాలవారికి నివేశన స్థలాలుగా ఇచ్చి
వారి ముఖాలపై చిరుమందహాసాలు పులిమిన వేళ
బీదహృదయాలన్నీ సంతోష సాగరంలో మునిగి తేలుతూ
నిండు మనసుతో ప్రభుత్వానికి నీరాజనాలందించే ఘడియలు మొదలయాయి.

ఎగుమతి ప్రస్థాంలో యేర్పడిన ఎగుడు దిగుడులకు
రొయ్యలే కొయ్యబారిన వేళ
చేపలు తాప మందారాల సంద్రాలై ఎర్రబారాయ్
తమ బ్రదుకు తిరిగి తిరిగీ చెరువుకే పరిమితమైపోయినందుకు
విషణ్ణ వదనంతో విచారగ్రస్తమై ఘూర్ణిల్లడం మొదలయింది.

వర్షాభావం వ్యవసాయదారులను వేధిస్తున్న సమయాన
చెరువులోని నిలువచేయబడని నీరు కారణంగా
రైతాంగం డీలాపడి దిక్కులు చూస్తుంటే
మందకొడిగా వ్యవసాయపు పనులు సాగితే
రాష్ట్ర ఆర్ధిక స్తితిగతులు తలక్రిందులౌతాయని
ప్రభుత్వం గాఢంగా నిశ్చయించుకుని
మళ్ళీ చెరువులను జలకళతో కళకళలాడించాలనీ
బహుళ అంతస్తుల భవనాలకు బలహెన వర్గాలను తరలించి
చెరువులన్నింటినీ  జలకాసారలుగా తీర్చి దిద్దిన వేళ
ఆకలిబాధకు అర్ధం తెలియనివ్వకుండా
అన్ని వర్గాల ప్రజలూ ప్రభుత్వపు ముందుచూపుకు
కృత్రజ్ఞతా ణావంతో తలలు వంచి అభినందించడం
శుభపరిణామమేగాకమరేమిటి?

=============================================

వడలిన
 దేహం
సడలని
దాహం
కో~హం
వృద్ధాప్యం

------------

ఉషోదయం
--------------
పూలు తమ సురభిళ పరిమళాలను
వెదజల్లేసమయం ఆసన్నమైనప్పుడు,
మలయ మారుతాలు శీతల స్పర్శతో మమేకమై
మన తనూలతలను చంచలించిపోయేలా చేసినప్పుడు


అప్పుడే పొటమరించిన లేచివుళ్ళు
అంగీకార సూచకంగా తమ తలలాడించినప్పుడు
నడిసంద్రంలో ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడే కెరటాలు
సందర్శకులకు పాదాభివందనం చేయ తతహ పడుతున్నప్పుడు
ప్రియా గుర్తుంచుకో ! మరువకు !!
నీ హృదయగతిన అలజడులను మానిపి


నిర్మలంగా నిష్కల్మషంగా
ఆశాఉషస్సులను ఆ విష్కరించే వేళయిందని అర్ధంచేసుకో--
============================================================

దృశ్యా దృశ్యంగా
---------------------రావెల
*********************************

నాకుమాత్రం ప్రతిసన్నివేశాన్ని
కూలంకషంగా నివేదించాలన్న తపన
ప్రతిసందర్భాన్నీ
పూసకు గుచ్చినట్లు
గుది గుచ్చిమరీ వివరించాలన్న దుగ్ధ.
కవిత్వమంటే వాస్తవస్తవమేనని
 నాకెందుకో ప్రగాఢ విశ్వాసం.

సంతోషమైనా
సంతాపమైనా
సన్నిహితులతో
సమీప బంధువులతో
సాక్షరంగా
పంచుకోవాలని కాంక్ష.

సహజత్వానికి భిన్నంగా
కనుపించేదయినా కలగుండులా
నా గుండెపొరల్లోకిదూరి గొడవచేస్తుంది.


అందుకే అడవి మధ్యలోనయినా,
అది ఓ నగరం నడిమయాన
జనబాహుళ్యంతిరుగాడే
 చౌరస్తాలోనయినా
పర్వత సానువులపైనయినా
ఓ అమాయకు పక్షిలాంటి పసిప్రాణాన్ని
పెడరెక్కలు విరిచికట్టి గుందెలోకి
క్రూరాతి క్రూరంగా
ఓ తుపాకీ గుండును
దించారని గ్రహించినప్పుడు
నాకలంలో ప్రవహించేది సిరాగాదు,
రక్త ప్రవాహమే
ఎరుపెక్కిన నా నేత్రద్వయం నుండి
రాల్చేది మాత్రం రగిలే  రక్తాశ్రువేలేన్నది
అక్షర సత్యం.. ఇదంతా వాస్తవస్తవం
--------------------------------------
[అమాయకంగా "వివేక" వంతులయిన ప్రాణాలు
గాలిలోకలిసాయని వార్త విన్నప్పుడు-- స్పందన]

శ్వేతపత్రం
_________________
తెల్లటి ఈకాగితమ్మీద నల్లటి ఈ గీతలేమిటి?
పడుచు పోరి బుగ్గలమీద పరుచుకున్న ముద్దుల్లా
ఆవేశానికి ఆహుతయే
ఆలోచనారహితయువతమనసులా

నిశ్చలంగా సాగిపోయే బతుక్కి
నిఘం ట్వర్ధం కాదు నే చెప్పేది
చకచ్చకితంగా వెలుగొందిననాడే
జగజ్జేగీయమానంగా ప్రభవించినప్పుడే
బతుక్కి పరిపూర్ణత్వం సంప్రాప్తిస్తుందని
జీ వితానికి ఓ హితబోధచేసా

ఆవేశానికికాదు అధికారం ఆలోచనకుండాలి
ఆశయాలు వల్లిచగలిన కౌశలం గాదు
ఆచరించగలిగే  నైపుణ్యం వుండాలి

అంతే క్షణాల్లో వింత మార్పులు
 చోటు చేసుకున్నాయ్
నీటితో నిండినకొలనులో
ని మ్నో న్నతాలనుకుదిపేపరిణామం
కదలకుండా స్థాణువై నిలిచిన భవితవ్యానికి
కాలచక్రంతో బాటుపరుగులిగిడగలిగిన
విద్యుచ్చాలనం.
==================

ప్రభాతగీతం
-----------
ఇవ్వాళమాఇంటిముందు చెట్టుపై
ఇంకా తెలతెల వారుతున్న వేళ
ఓ కోయిలమ్మ తన గళమాధుర్యాన్ని
స్వరాభిషేకంచేసి వినిపిస్తున్నది.


అది ఒక స్వాగత గీతంలా అందరినీ
మేలుకొల్పుతూ అలరించడం మొదలెట్టింది.

ఇంకా నయం !  అది నిన్నటి బాధలనేవీ తిరగతోడనని
తీర్మానం చెసుకున్న దానిలా తిష్ట వేసుకుని కూర్చున్నది.

రేపటి స్వర్గాన్ని స్వర్ణమయంగా స్వప్నాలతొ
 అలంకరించి ఊరించేలా శోభితంచేయనని విశ్వసించేలా
విడమరిచిమరీ వివాంగా బోధిస్తున్నది.


ఈనాటి ఈహాయినే కలకాలం మన మనోపధంలోనిలుపుకుని
హాయిగాజీవన యానం సాగిద్దామని మరీ మరీ గుర్తు చేస్తున్నది.

అదిమనలో ఒక్కొక్కరినీ పేరుపేరునా పిలిచి ఆప్యాయంగా పలకరిస్తున్నది.
రంది అందరం దానికి వత్తాసుగా నిలుద్దాం
అమందానందంగా  అది చేసే అమృత షేచనానికి సమాయత్తమై కదులుదాం!!

========================================================

నికషోపలం--
---------------
అడుగుతూనేవుంటుంది
 అంతరాత్మ
అడ్దగోలుగా నాప్రవర్తన
అవరోధమై నిలిచినప్పుడు.
కడుగుతూనేవుంటుంది
ఆత్మ
కశ్మలాల కశ్మలమై
నా వివేకం అహంభావంతో
విర్రవీగుతున్నప్పుడు.

పడుగు పేకల్లా జీవితం
పరస్పరాశ్రయమై సాగిపోవాలి
ఒడిదుడుకులను లెక్కపెట్టకుండా
ఒద్దికగా జీవితగమనాన్ని
 అనుకూలంగా మలచుకోగలగాలి.
చీకటివెలుగుల మధ్యన
బ్రదుకు చిందరవందర కాకుండా
కాపాడుకోగలగాలి.
సుఖదు ఖాలమద్యన బ్రదుకును
సుందర స్వప్నంగా మార్చుకోగల
నేర్పు ఓపును మనం  వహించగలగాలి.
చిరునావ్వులతో అంతరాత్మ

 చిరంజీవిగా భాసించాలి
అడుగడుగునా ఆత్మ హితబోధలనూ
మనం ఆలకించే సహనాన్ని ప్రదర్శించాలి.
అప్పుడే అంతరాత్మ అమందానంద సంభరిత
ఆత్మ-- నికషోపలమై నిలువగల జీవన గీత
---------------------------------

వాన రాకడ ఆపాత సాంద్రత
అది నిర్వహించే వాతావరణ శాఖకే అంతుబట్టని రహస్యం.
వానలు తొలిసారిగా పడేదాకా మాపల్లెపడే ఆతొలకరి చినుకులకోసం మోరెత్తి ఆకాశానికి ఆశగా కళ్ళనతికించి చూస్తుంటుంది.

నళ్ళటి మబ్బులు నింగినాక్రమించగానే మా పల్లె తల్లడిల్లడం తగ్గించి ముఖానికి చిరునవ్వులు పులుముకుని
నేలనుంచి నింగికెగసే మట్టివాసన నిట్టే పట్టేస్తుంది.

తూనీగలు గాలిలోకెగిరీఅకాశానికి దగ్గరగాజేరి తొలకరి చినుకులకు
స్వాగత వచనాలు పలకాలని శ్రద్ధగా ప్రయత్నిస్తాయి..
గాలిదుమారం దుమ్మూ ధూళీని స్వంతంచేసుకుని
అణువణువునూ తూర్పారబట్టే వైనాన్ని ఇట్టే గమనింస్తుంది.

నేలను అకస్మాత్తుగా చీకటి కమ్ముకుని దశదిశలకూ తిమిరం విస్తరిస్తే
వాన నిలబడికురవడం ఖాయమని గుండెనిండా సంతసాల సముద్రాలను చేర్చుకుంటుంది.

 తేలిపోయే మబ్బులను వెన్వెంటనే తరిమి తరిమి కొట్టాలని
అన్నివేళలా మాపల్లె విజ్ఞాపల పత్రాలనందించి వినయ విధేయతలను ప్రకటిస్తుంది.

చేలలో నేల క్రిందిదాకా దిగిన విత్తనం
శ్సృంఖలాలనన్నింటినీ తెంచుకుని లేలేతగా పైకి పొడుచుకొచ్చే ప్రయత్నం చూడముచ్చటగా వుంటుంది.
అప్పుడుపడే వాన ఎదిగే మొక్కౌన్న పంటపొలాలకు పరిపరివిధాలా
ప్రాణదానంచేసిన దాతగా చరిత్రపుటల్లో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతుంది.

శిశిరంలో దిసె మొలతో దీనంగా నిలబడిన తరూ సమూహానికి
శపత్రాల సౌందర్యాలను తొడిగే శేముషీతత్వం తొలకరి వానలకే వుంటున్నదన్నది దాగని సత్యం.
అప్పుడు వాన నిండు పేరోల్లగంలో వివస్త్రయైన ద్రౌపదికి
కృష్ణ భగవానుడందించే అధ్య్యయం నాకు కళ్ళకు కట్టినట్టు స్ఫురిస్తుంది.
 వాన వరదలతో రహస్యపు ఒప్పందాలేమీ కుదుర్చుకోలేదని ముందస్తుగా మావూరు నిర్ధారించుకునే ప్రయత్నంలో సఫలీకృతం కావాలన్నదే మా ఆశయం.
వానను సంకుచిత పరిచే ప్రతి ప్రభుత్వ చర్యనూ మాపల్లె
నిరంతరం నిరశన ధ్వనులతో హోరెత్తిస్తూంటుంది.
ఆక్రమణ పర్వాలకు అనాలోచితమైన ప్రభుత్వ నిర్ణయాలకు
అడ్డుకట్టవేస్తూ అనవరతం జాగ్రత్త వహిస్తూ అన్నీ తానై విహరిస్తూ సహకరిస్తుంది,

బీజావాపనం
---------------------
నాదేశం నన్నుచూసి
అప్రతిహతంగా పరిహసిస్తున్నది.
అసమర్ధుడననో అప్రయోజకుడననో
అమాయకప్రాణిననో
అనుమానం వచ్చి
అర్ధం చేసుకుని
అవగాహనకొచ్చివుంటుందని క
ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తున్నాను.


.
పదే పదేనావైపుచూసి
పరిహసిస్తూ వుంటున్నది.
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           
అడవులు అంటుకున్నప్పుడు
అశాంతి ప్రబలినప్పుడు
అసలు నోరంటూ విప్పితే ఒట్టు.
హింసా ప్రవృత్తిచెలరేగినప్పుడూ
ఖండించిన దాఖలా కనరాదు.
సముద్రాలు సునాయాసంగా
సునామీలను సృష్టించి
జనావళిమీదకొదిలినప్పుడు
కిమ్మిన్నాస్తిగా కూర్చున్నానేతప్ప
సంతాపాని సందేశం రూపoలో  కూడా
అందించిన పాపాన పోలేదు.


రానురాను వ్యక్తినిష్టంగా మిగిలిపోయి
సమాజ హితానికి దూరమైపోతున్నానని
స్పృహలోకి ఇప్పటికి రాగలిగాను.
మానవతావిలువలకున్న ప్రాధాన్యం
క్రమేపీ బుర్రకు తట్టడం మొదలయింది.



ధర్మం దారితప్పి నడిచిన సందర్భంలో
ఆగ్రహోదగ్రుడనై అరిచి కేకలుపెట్టాను.
సత్యం నోరు చచ్చుబడిన దానిలా ప్రవర్తించినప్పుడు
బధిరునిముందు శంఖం వూదిన దానికన్న బిగ్గరగా
గొంతు చించుకుని అరవడం మొదలెట్టాను.

న్యాయాన్ని కబోదినిచేయాలని న్యాయవాదులంతా ప్రయత్నిస్తే
నా శక్తియుక్తులన్నింటినీ కూడదీసుకునిధర్మం పక్షాన నిలబడి   వాదించి గెలిచాను.
న్యాయదేవతను కళ్ళారా జనసందోహం సంతోషవదనులవడం
గమనించే సువర్ణావకాశాన్నందించాను.

ప్రకృతిధర్మానికి విరోధంగా ప్రవర్తిస్తున్న వారిని
ఖరాఖండీగా నెచ్చరించి వదిలాను.
ఎవ్వరిపాటుకు వారు తమతమ నెలవుల్లో వుండగలిగితే
ఒనగూడే మేళ్ళను కూలంకషంగా వివరించాను.


యేప్రాణీ అవమానానికీ అవహేళనకూ గురికాకుండా
అన్ని జాగ్రత్త చర్యలు చేపట్టి తు చ తప్పకుందా
పాటించేలా దీక్షగా అమలయేలా చూడగలిగాను.
ఇప్పుడు నాకు సుమ బాలల సౌకుమార్యమన్నా
నీతీ నిజాయతీలను ఊపిరులుగా స్వీకరించిన
వారిగుండెల్లో కరకు దనాన్ని ఇష్టపడగలుగుతున్నాను.

ఇప్పుడు నేను యేవిషయాన్ని గురించయినా అనవసరంగా యాష్టపడే ధోరణుకి క్రమేపీ స్వస్తి చెప్పడం అలవరుచుకున్నాను.
మానవతకు మహోన్నత దిశ సంప్రాప్తమయే దిశగా
జయపతాకలను ఎగురవేస్తూ అమందానంద కందళిత
హృదయారవిందుడనై నవనవొన్మేషంగా రూపుదిద్దుకుని తృప్తిపడుతున్నాను.
=================================================

అంతరంగ మధనం--- రావెల
------------------------

మావూరు నాకెప్పుడూ
దూరంగా ఉన్నట్లనిపించదు.
కాలం గడుస్తున్నకొద్దీ
సామీప్యంగా
సన్నిహితమౌతున్న భావన.
నా బాల్యావస్థలో
ఫోన్ బూతూ పోస్టాఫీసూఊరికి

దూరంగా ఉన్నట్లనిపించేది.
నేను యవ్వన దశకు చేరుకోగానే
ఇంట్లో టేబుల్ మీదా మెరుస్తూ
సాక్షాత్కరించింది.

పోస్టాఫీసు మాత్రం ఆదరణ తగ్గిపోయి
బూజుపట్టి దుమ్మూ ధూలితో వెక్కిరిస్తూంటుంది.

ఇప్పుడు నడివయసునన్ను కౌగిలించగానే
అది ఆత్మీయ నేస్తమై కర్ణా భరణంగా
హస్తభూషణంగా మారి నవ్వులు చిలికిస్తుంది.

పూర్వం మా వూర్లో ఎన్నికల కలలు
ఎన్నికలవగానే అదృశ్యరూపం దాల్చేవి.
ఇప్పుడదేమిటో పార్టీలవారీగా విడిపోయి
కక్షలరూపంలో దగ్గరయి సాధిస్తున్నవి.

ఎవరిజండా వారిదేనన్నట్లు
ఎడముఖం పెడముఖంగా బ్రదకడం
సర్వ సాధారణమై నిలిచింది.

ఆత్మీయానురాగాలన్నీ
అపురూప వస్తువులై పోయాయి.
ఒప్పుడదేంటో కులాలవారీగా
శాఖలవారీగా ఊరంత
పగుళ్ళనేలను తలపిస్తూ
దు ఖ సంద్రాలను
దగ్గరకు లాక్కొస్తున్నవి.
మార్పు సహజమేనని సర్దుకుపోతున్నా

ఇలా యేమార్చడం ఎంతవరకు సబబని
నా అంతరంగం నన్ను అనవరతం నిలదీసి ప్రశ్నిస్తున్నది.
=============================================23-6-15

ఇష్టం · వ్యాఖ్య · 

పంచుకోండి

చరిత్రపుటల్లో ----       రావెల
---------------------------------------------
మనం ఇలాగే ఈదారిలో
ఉస్సురుస్సురనుకుంటూ
ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల
ఊపిరులూదుకుంటూ ఇలానే
పయనిద్దామా నేస్తం?

మన తాతలూ ముత్తాతలూ
ఈ బాటను పట్టి ఇలానే నడిచారని
దారి ప్రక్కన యేపుగా పెరిన పిచ్చి మొక్కలను
త్వరత్వరగా తప్పించుకుంటూ
దారికాచి నక్కిన విష పన్నగాల పన్నగాలను
ఏదోరకంగా వదిలించుకుంటూ

ఇలాగే సర్దుకుపోతూ సాగిపోవడం తప్పదంటావా మిత్రమా?

తిరుగుబాటును తిక్కవేదాంతమని కొట్టిపారేస్తూ
మనం అనునిత్యం  ఇలాగే కొనసాగితే యుద్ధం మనలను
అంతరాంతరాళాల్లో తొఇచివేస్తూ భయపెడుతుంది.
అగ్రరాజ్యాలు అగ్రసనాధిపత్యం కొనసాగిస్తూ మనల్ను

వేధిస్తూనే వుంటుంది.అహరహమూ మనలను
 చింతాక్రాతులనుజేసి ఆడుకుంటూనే వుంటుంది.

ఇప్పటిదాకం మనం రొప్పుతూ రోజుతూ నడిచిన
 ఇరుకు త్రోవను వదిలేద్దాం !.
ఇంతదాకా అప్రయత్నంగా వచ్చిపడుతున్న
మారణహోమాలనుచెల్లు చీటీ రాసి పంపేద్దాం.
శిశిరానికి చేరువగానే వసంతం వేచివుంటుదన్న
సత్యాన్ని నమ్మేద్దాం.
మరపురాన్విధంగా మనం నిత్య నూతనంగా
మరో ప్రస్థానానికి ఉపక్రమిద్దాం.
మన బాటకు బాసటగా వుండేలా
మన ఊహలకు ఆశలకూ ఆశయాలకూ
కొత్త చివురులు తొడిగేలా  కొంగ్రొత్త ఊపిరిలూదుదాం  రా
తిమిరంతో సమరం చేసి అది పలాయనం చిత్తగించేలా
వెలుగు దివిటీలను వెలిగిద్దాం.
జీవితాన్ని నూత్న మర్యాదకతో నందనవనంగా మారేలా
నిరంతరం చెమటోదుస్తూ శ్రమైక జీవన సౌందర్యా న్ని
మూల్యాకనం జేసి
సరయిన ఖరీదును గట్టే షరాబులై
చరిత్రపుటల్లో శాశ్వతంగా  నిలిచిపోదాం.
----------------------------------------------------------

విహంగ వీక్షణం
------------------------రావెల
నగరం నాకెందుకో బుసకొట్టే త్రాచుపామును గుర్తుకు తెస్తుంటుంది.

కాలుష్యం పూర్తిగా కాటేసినట్లుండే నెత్తిమీద లుంగలుచుట్టుకునే కారుపొగల కర్బనపు వాయు సంచారం

సగటున రోజుకొకరినయినా తప్పక తనలోకి లీనం చేసుకునే

సాగర్ నీటి జలదృశ్యాల అఘోరింపుల ఆన వాళ్ళు
వేగాన్ని అధికంచేసివెళుతూ  వేరయిపోతున్న జీవన శృతుల సందర్భాలు.
అత్తగార్లకెవరికీ అపకారం తలపెట్టకపోయినా
కోడళ్ళ చీరె కొంగుల కంటుకుని స్వాహాచేస్తున్న గ్యాస్ స్టౌ లీకెజీల ప్యాకేజీలు.
ఖాళీ స్థలం కనబడితే చాలు కబ్జా రంగు పులుముకుంటున్న రాజకీయ విన్యాసాలు.
ఎదురుతిరిగితే చాలు తిరిగిరానిలోకాలకు ఎగుమతిఔతున్న నిజంగా యజమానులైన బక్క ప్రాణులు.
 యంత్రాంగమంతటా కందెనలా పూసుకుపోతున్న అవినీతి మంత్రాంగాలు.
సూప్రభాతం నుండీ  సూర్యాస్తమయందాటినా ఎడతెగని నేతల వాగ్దానాల సూక్తిముక్తావళులు.

అర్ధరాత్రి దాటాక కూడా ఆబాలగోపాలం తాగి తైతక్కలాడేందుకు బారులుతీర్చి రారమ్మంటున్న బార్లు.
వేయిపడగల్లా విస్తరిస్తూ పోతున్న కల్తీ వాణిజ్యాల కరకు కషాయాలు.
పెద్ద బ్యాంకు అనుమతిలేకుండానే ప్రజలధనాన్ని ఊరగాయముక్కల్లా నంజుకు తింటున్న అన్యాయాలనంటిపెట్టుకుని మసలే  లావాదేవీలు.
వయసునొసటిపై ముసలి రేఖలు ముద్రించినా ప్రజాసేవంటూ బరితెగిస్తున్న రాజకీయ జంబుకాలు.
అన్ని అరాచకాలకూ అకృత్యాలకూ మా అండదండలుంటాయని భరోసాగా నిలబడుతున్న రక్షక భటనిలయాలు.
బైకులమీద షికార్లకీ రాత్రిపూట ఖరీదయినహోటళ్ళలో  భోజనాలకూ
ఎరయి పోయి శీలరహితంగా శిలాజాల్లా నిలబడిన లవ్లీ కుర్రకారు
లాస్య విహంగ వీక్షణాల భ్రమల్లో తేలిపోతున్న కుర్రకారు ప్రణయమనే పైత్య ప్రకోపాలు.
అన్నీ కలగా పులగంగా నాగరకత పేరిట మంచితనాన్ని నంజుకుతిని వదిలేస్తూ
వేధిస్తున్న  నయగారాల నగరహొయలు

ప్రణయాంజలి.-1
--------------
ప్రణయినీ!!
ఎవరివి?నీవెవరివి?
హిమవన్నగముపై మెరిసే
 హేమంత శీతల తుషార బిందువువా?
వసంత కాలంలోచిగురించే
వర్ణ పర్ణ శాలయందలి
మెరిసే హరిత సుందరివా?
మండుటెండలోసైతం
గుబాళించే మల్లెపూల
సురభిళ పరీమళ
మరంద మాధురివా?
కలల కౌగిలిలో కరగి
ప్రవహించే కమనీయ మృదుహాసమువా?
క్షుభిత హృదయాలను శాంతపరిచే
శుభంకర సందేశమవా?
ఏదిఏమైనా నాజీవన పధంలో
నీవొక అమృతానంద ఝరివి
నువ్వు అక్షరాలా నా దానివి
నిరoతరo నాలో నినదించే నాదానివి.

దాదాపు యేణ్ణర్ధంపాటు
చుక్కనీరుపోసేదిక్కులేక
నీరుపోసే నాధుడికోసం
వేల కన్నులను విప్పార్చుకుని
దీనంగా ఎదురుచూసిన పూలచెట్లు
నారాకతో నవ్వులు చిందిస్తూ
అమ్మయ్య అనుకుని మళ్ళీ ఊపిరితీసుకుని
ఎండలన్నింటినీ ఏదోలా తట్టుకునినాలుగు
 చినుకులు నెత్తిమీద పడగానే
వాటినే దివ్యాక్షతలుగా
సువర్ణాశీర్వాదముగా స్వీకరించి
కొంతగా కొంత  బలం కోసం పొడిమందు జల్లగానే
మరచిపోయాయనుకున్న నవ్వులు మళ్ళీ
 ప్రతిధ్వనించడం మొదలెట్టాయ్.
ఆపూల చిరుమందహాసాలకొసల్లో
ఆమె అమందానంద కందళిత హృదయం
ఆవిష్కృతమైనంత ఆనందం నన్ను
ఉక్కిరిక్కిరిచేస్తున్న వేళ ఎప్పుడూ
కనీ వినీ ఎరుగరాని పదాలకోసం
వెదుకులాట ప్రారంభమయింది.

చూద్దాం ఈ సంతోషం ఆయుస్షు ఎన్నాళ్ళో--
ఈ ఆనందం ఎన్నాళ్ళు బట్టగట్టి బ్రదుకునీడుస్తుందో!!!
---------------------------------------------------------------

==========================================

చీకటి ప్రస్థానం----
--------------------

చీకటి ప్రస్థానం బహు చిత్రంగా వుంటుంది.
ఒక్కోసారి పలుచటి దుప్పటిలా పరుచుకు పోతూ
పారదర్శకమై నిలుస్తుంది.
అన్ని అధర్మ కార్యాలకూ ఆలవాలమై
చేదోడు వాదోడుగా ప్రవర్తిస్తుంది.

పట్టుకుని కట్టి కుదేసేదాకా
పరుగులు పెడుతూ
 చిక్కకుండా చిరాకు పెడుతుంది.
 మరింకోసారి కొంత గాఢంగామారి
కౄరాతి క్రూరంగా కార్యాలను నిర్వర్తిస్తుంది.
దళసరి గొంగళిగా మారి
దారంతటా విశాలంగా విస్తరిస్తుంది.
కన్నుపొడుచుకున్నా కానరాని
గాఢాంధకారాన్ని ద్యోతకం చేస్తూ
విషపు నవ్వులను విరివిగా పంచుతుంది.

చీకటి విన్యాసాలు బహు  చిత్రంగా కనుపిస్తాయి.
వెలుగును కబళించడానికి వేదికను నిర్మిస్తుంది.
వెన్నెలను నేలకు దిగిరాకుండా
వేనవేలు ఉపాయాలతో శాయశక్తులా నిరోధిస్తుంది.


ఐనా నిజ జీవితగమనంలో చీకటిని కౌగలించుకుని
నల్ల కుబేరులై పోవాలని భావించే అధమాధములెందరో
సాముగరిడీలుచేస్తూ కుస్తీలు పట్టడం ఎన్నెన్ని చూడడంలేదు మనం?.
వారికి వెలుగు ద్వారాల వెంట రాజసంగా నడుస్తూ 
ధర్మానికి దాసులుగా దయా దాక్షిణ్యాలతో
హృదయకోశాలను కృపతో నింపుకునే ధ్యాసా, తీరికా వుండవు.
నిత్యం ఎక్కడ దొరికిపోతామోననే భయాందోళనలే
వారికి ఉచ్చ్వాస నిశ్వ్వాసాలు గా నిలబడి
నిలువునా వేధిస్తూ వెన్నంటి కృశింపజేస్తాయి.