జగతిప్రస్థానం
---------------------రావెల
===========================
ఈ యావత్ప్రపంచం ఎన్నో సంగతులను
తన స్వంతం చేసుకోవాలని తాపత్రయపడుతుంది.
విజ్ఞానం తనకందకుండా అభివృద్ధిజెందండం
 మనం చూస్తూనే వున్నాం,

కొన్ని విషయాలు కాలానికని కనుగుణంగా
మారడానికి ఎంతమాత్రం ఇష్టపడవు.

ప్రధమచుంబనమే అందుకు సోదాహరణం.
అదులోని మాధుర్యం ఎంతకాలంగడిచినా
వెగటనిపించదందుకే!!

ఈప్రపంచం ఎన్నింటినో సుదీర్ఘంగా
 బోధజేయాలనుకుంటుంది.
వసంతం ఎవరి అనుమతుల్లేకుండానే
సమయానికి కాలానుక్రమంలో  మన
వాకిళ్ళలోకొచ్చి వాలిపోతుంది.

పూలన్నీ అప్పుడే కొత్తగా రెక్కలుతొడుక్కుని
నవనవోన్మేషంగా తోటలన్నింటినీ
సౌందర్య రిరంసతో నవనవలాడడానికితోడ్పతుంది.
చలితనదుప్పటిని సరయిన సమయానికే
సర్వప్రాణికోటిమీదకు విసురుతుంది.
గ్రీష్మం రాగానే పిల్లలు తమసెలవులను
ఆటపాటలతో, కేకలూకేరింతలతో గడుపుతుంటారు.

ప్రపంచం ఎన్ని విధాలుగా ఆంక్షలు విధించినాసరే
కొన్ని సంగతులు సందర్భాలకనుగుణంగా ఎలాంటి మార్పులనూ
అంగీకరించడానికి ససేమిరా ఇష్టపడవు.
మొదటి చుంబన మాధుర్యం, ప్రధమంగా సమీపించిన
మృత్యుకౌగిలీ ,ఇంకా విషాదగీతాలనాలపించడానికి
అలవాటుపడిన గొంతుక ససేమిరా ఎలాంటి మార్పులకూ తలొగ్గవు.

[ఓ ఆంగ్లకవితను చదివిన నేపధ్యంలో ---]           1-10-15